Zwiedzamy Muzeum Historii Żydów Polskich

Zwiedziłem dzisiaj Muzeum Historii Żydów Polskich w Warszawie. Bilet wstępu na ekspozycję stałą kosztuje 25 zł, ale za to przekonujemy się, iż:

Muzeum POLIN jest punktem odniesienia dla wszystkich zainteresowanych dziedzictwem Żydów polskich oraz znakiem dokonującego się przełomu we wzajemnych stosunkach Polaków i Żydów. Sto tysięcy Żydów przyjeżdżających corocznie do Polski znajdzie w nim najważniejsze informacje, które pozwolą im świadomie kształtować własne plany podróży do miejsc rodzinnej historii. Istnienie muzeum ma za zadanie wspomóc rozwój tożsamości żydowskiej wśród odradzającej się wspólnoty Żydów polskich, a jednym z jego zadań jest wspieranie inicjatyw lokalnych i ogólnokrajowych, podejmowanych w demokratycznej Polsce, aby na nowo przemyśleć doświadczenie współżycia obu społeczności. Program muzeum jest swego rodzaju punktem wyjścia dla debat zarówno na temat jasnych, jak i ciemnych kart polsko-żydowskiej przeszłości. Daje ogólną orientację, wyznacza kierunki, zachęca do samodzielnej eksploracji rzadko odwiedzanych miejsc.

Muzeum POLIN jest jednak nade wszystko miejscem spotkań ludzi, którzy pragną lepiej poznać przeszłość i współczesną kulturę żydowską, chcą zmierzyć się ze stereotypami i ograniczyć zjawiska zagrażające współczesnemu światu, takie jak ksenofobia i nacjonalistyczne uprzedzenia. W tym sensie jest to miejsce dla wszystkich, promieniujące ideami otwartości, tolerancji i prawdy.

http://www.polin.pl/pl/o-muzeum

Na zewnątrz gmachu wszystkie miejsca parkingowe przy ulicach zajęte, wolne miejsca na parkingu za szlabanem – tabliczka „tylko dla pracowników muzeum”, czyli dla kogo?

Przede wszystkim miałem problemy na wejściu. Bramki kontrolne oprócz detektorów takich jak na lotnisku, wyposażone są chyba w czujniki wykrywające antysemityzm. Po kilku minutach i konsultacjach strażników udało mi się jednak wejść.

Pierwsze wrażenie to kontrast perfekcyjnej architektury gmachu z wystawą przypominającą tanią grę komputerową. Powszechna multimedialność wydała mi się powierzchowna i tandetna. Wyjątkiem jest zrekonstruowana synagoga z Gwoźdźca na Ukrainie z pięknymi malowidłami na suficie z autentycznego drewna.  Poza tym dominowały zdjęcia, filmy, makiety – brakowało eksponatów przykuwających uwagę i wywołujących emocje. Poczucie zagubienia i błądzenia w trójwymiarowej, multimedialnej przestrzeni. Tłumy zwiedzających z Polski i zagranicy kroczyły w osłupieniu, w jakimś tajemniczym, nierealnym świecie.

Tajemniczość skończyła się w momencie, który dokładnie można było przewidzieć – na ekspozycji ukazującej stronniczą wersję pogromu w Jedwabnem. Setki milionów złotych polskich podatników wydane na rzecz brutalnej antypolskiej propagandy.

Dobrze, że autorzy wystawy nie posunęli się dalej w rozbudowie tej części ekspozycji, bo w części przedstawiającej prześladowania w getcie zwiedzającym zakładano opaski z gwiazdą. Byli dyscyplinowani i poszturchiwani przez drabów przebranych za SS-manów ryczących po niemiecku. Było to tak realistyczne, że jeden starszy pan zemdlał. Nawiasem mówiąc – skwer na zewnątrz muzeum nosi imię Willy Brandta.

Wydaje się, że muzeum jest jakimś krokiem naprzód – część wystawy faktycznie ukazuje historię życia żydów w Polsce, a nie tylko pogromy i Holokaust. Jednak ekspozycja stała powinna być przemyślana, ulepszona i rozbudowana. Sprawia wrażenie, że zrobiono ją, aby zdążyć na termin otwarcia.

We mnie na przykład więcej emocji i refleksji wywołuje widok torów tramwajowych na brukowanej ulicy obok warszawskiego Arsenału. Nie jeździ po nich żaden tramwaj. Po kilkudziesięciu metrach kończą się w parku. To początek nieistniejącej dziś dawnej ulicy Nalewki – przed wojną głównej arterii żydowskiej Dzielnicy Północnej.

Czy jestem Charlie?

W odpowiedzi na tragedię w Paryżu pojawiło się hasło „Je suis Charlie”. Zadałem sobie pytanie, czy ja też jestem Charlie?

"Charlie Hebdo" tworzyła grupa ateistów, stawiająca sobie za cel obronę laicyzmu. Lewicowe poglądy wyrażała, nie tylko komentując sprawy światopoglądowe, ale też kładąc nacisk na sprawy socjalne. Najczęściej obrywało się kultom religijnym (we wszystkich postaciach, od islamu, przez judaizm, aż do chrześcijaństwa) i środowiskom prawicowym.

http://wiadomosci.onet.pl/tylko-w-onecie/je-suis-charlie/zjr5l

Z ciekawością słucham bełkotu lewaków, tradycyjnych miłośników multi-kulti, próbujących komentować sytuację:

- przyczyną ekstremizmu jest ubóstwo i brak możliwości awansu młodzieży pochodzenia imigranckiego; niewidzialne, szklane sufity na które napotykają w społeczeństwie francuskim

- Francja ponosi konsekwencje kolonialnej przeszłości, imigranci muszą odreagować tę traumę

- religię katolicką można krytykować i wyśmiewać, ale krytyka Mahometa jest jednak niewłaściwa i posunęli się za daleko

- efektem aktu terroru dokonanego przez ekstremistów będą prześladowania i cierpienie niewinnych muzułmanów w Europie

- wielkim zagrożeniem może być wykorzystanie sytuacji przez ruchy prawicowe i narodowe dla swoich celów politycznych

Zgadzam się z tylko z ostatnim punktem, uznając go jednak nie za zagrożenie, ale szansę, którą prawica musi wykorzystać. Ruchy narodowe są już silne w Wielkiej Brytanii i Francji. W Niemczech jeszcze przed atakiem na paryską redakcję odbywały się marsze przeciwko islamizacji. Niemieckie władze, media, elity zgodnie uznały te marsze organizowane przez Grupę PEGIDA za przejaw rasizmu i faszyzmu.

Podział jest wyraźny, bo na pierwsze protesty media i politycy zgodnym chórem odpowiedzieli: populizm, rasizm i ksenofobia. Minister sprawiedliwości z ramienia SPD wzywał do jedności wszystkich partii wobec populizmu PEGIDA. Fakty przestały mieć znaczenie.

W mediach odmalowywano ruch jako przeciwników uchodźców. Nieważne, że w oficjalnym stanowisku PEGIDA przyjmowanie ofiar wojny figuruje jako punkt numer jeden. Zmiany, jakie postulują aktywiści, to ponoszenie kosztów imigracji centralnie przez Unię Europejską i wydalanie tych, którzy popełniają przestępstwa. Do tego dochodzi sprzeciw wobec imigracji ekonomicznej, kaznodziei nienawiści, radykalnych ruchów islamskich. Czy to rasizm?

Znamienne też jest to, że brak prawie polemiki z postulatami PEGIDA. Żadne poważne media tych postulatów nie opublikowały. Słychać tylko ostrzeżenia i wezwania do uciszenia tego ruchu, rzekomo rasistowskiego. I przemówienia pochodzącego z Turcji niemieckiego pisarza Akifa Pirinçci, który popiera PEGIDA, nie wpływają na to postrzeganie.

http://janwojcik.natemat.pl/128165,pegida-robieni-w-rasizm

Wpływy PEGIDA najsilniejsze są w Dreźnie. Jako Polacy możemy być dumni, bo Saksonia to byłe ziemie słowiańskie, zamieszkałe przez potomków Słowian; w XVIII wieku związana z Polską unią.

Prawica i ruchy narodowe powinny wykorzystać akty terroru, których nieuchronnie będą dokonywać ekstremiści islamscy, do przejęcia władzy w państwach Europy. Program PEGIDA jest dobrym punktem wyjścia, ale niezbędne będzie dokonanie paru kroków dalej:

- natychmiastowe powstrzymanie niepożądanej imigracji poprzez zabezpieczenie granic lądowych i morskich

- natychmiastowe odesłanie wszystkich niepożądanych imigrantów

- wprowadzenie nadzoru państw europejskich nad religią muzułmańską: imamowie tylko wykształceni na europejskich uczelniach państwowych zatwierdzani przez państwo, zatwierdzanie doktryny wyznaniowej wspólnot muzułmańskich przez państwo i zakaz ich finansowania przez zagranicę

- wprowadzenie do Kodeksu Karnego państw europejskich kary dożywotniej deportacji za przynależność do ruchów ekstremistycznych o charakterze religijnym

Ten ostatni punkt byłby dogodnym narzędziem do rozwiązywania problemów społecznych. USA przetestowały to rozwiązanie osadzając grupkę islamistów w Guantanamo. Na przykładzie ostatniego aktu terroru: sprawcy znajdowali się we wszelkich możliwych bazach ekstremistów islamskich, mieli zakaz wstępu na samoloty USA. Gdyby ich w porę deportować...

Dla celów deportacji ekstremistów z Europy będziemy potrzebować jednak Mega Guantanamo – aby pomieścić kilka lub kilkadziesiąt milionów. Najlepszy byłaby zakup lub zdobycie wyspy w ciepłym klimacie, zapewniającej odpowiedni zasób wody pitnej. Deportowanym dostarczano by żywności, leków, ubrań i innego wyposażenia. Koszty byłyby jednak wielokrotnie niższe od obecnie ponoszonych kosztów: socjalu i zapewnienia bezpieczeństwa. Bunt lub próba ucieczki karane byłyby śmiercią.

Nie jestem przeciwnikiem muzułmanów. Niezależnie od tego, co zawierają święte księgi poszczególnych religii natura ludzka jest podobna. Niestety większość to konformiści, którzy chcą mieć spokój. Skoro w Europie panoszą się ekstremiści islamscy, a rządy to tolerują, większość muzułmanów nie wychyla się i dostosowuje do ekstremistów.  Muzułmanie doprowadzeni do ostateczności potrafią jednak stawić opór islamistom. W Iraku i Syrii toczą prawdziwą walkę, gdy Europejczycy dopiero zaczęli nieśmiało maszerować.

Rozdział kościoła i państwa - chore ateistyczne urojenie

Jednym ze sztandarowych haseł polskiej lewicy jest rozdział Kościoła od państwa. Maniakalną irytację wywołują na przykład kolejne dotacje na budowę Świątyni Opatrzności Bożej.

Pomysł na to, żeby 16 mln zł z budżetu kultury trafiło na rezerwę celową związaną z Muzeum Jana Pawła II w Świątyni Opatrzności Bożej, nie podoba się politykom SLD. Dotacja została już przegłosowana w Sejmie, politycy lewicy skomentowali ją internetowym memem: "by żyło się lepiej biskupom".

http://www.tvn24.pl/wiadomosci-z-kraju,3/dotacja-16-mln-zl-na-swiatynie-opatrznosci-bozej-sld-krytykuje,499794.html

Szczurze ateistyczne główki nie pojmują, że decyzja o budowie świątyni podjęta została jeszcze przez posłów I RP jako wotum wdzięczności za Konstytucję 3 Maja 1791. Ma w związku z tym charakter ogólnonarodowy. W projekt zaangażowane były ówczesne środowiska nie tylko katolickie, ale także np. oświeceniowe i masońskie. Budowa została przerwana przez rozbiory Polski, a teraz ją dokończymy, aby udowodnić ciągłość i siłę naszego narodu. Antyreligijni rodzimi debile nie zdają sobie sprawy, że w branej przez nich za wzór Europie Zachodniej właśnie zmienia się podejście do religii. Wymusiła to ofensywa islamu, miażdżąca ateistyczne mrzonki o budowie społeczeństwa laickiego.

Na przykład w Austrii planuje się, że w styczniu parlament przyjmie ustawę w sprawie religii, mającej zapobiegać radykalizacji muzułmanów i kształtować islam o austriackim charakterze. Projekt ustawy wywołał oburzenie i histeryczną wściekłość zrzeszeń muzułmanów, ponieważ ich zdaniem islam rozwija się w Austrii bardzo dobrze. W 8,5 milionowej Austrii mieszka ponad pół miliona muzułmanów. Ich stowarzyszenia i meczety utrzymywane są przez kraje pochodzenia np. Arabię Saudyjską i Turcję. Wielu imamów jest pracownikami utrzymywanymi przez rządy tych państw, co pozwala im wywierać wpływ społeczno-polityczny w Austrii. Na świętą wojnę do Syrii i Iraku wyjechało ponad 160 dżihadystów zwerbowanych przez ziejących nienawiścią kaznodziejów w austriackich meczetach.

Zgodnie z ustawą finansowanie stowarzyszeń i świątyń przez zagranicę będzie zakazane. Imamowie z zagranicy zostaną zredukowani, a ich miejsce zajmą imamowie wykształceni na uniwersytetach austriackich, mówiący po niemiecku, zakorzenieni w kulturze austriackiej i znający problemy lokalnej młodzieży. Ustawa jeszcze raz potwierdzi, że prawo państwowe stoi ponad prawem religijnym. Muzułmańskie wspólnoty wyznaniowe będą zobowiązane przedkładać swoją oficjalną wykładnię wiary, przetłumaczoną na niemiecki stosowaną wersję Koranu oraz unikać jakiegokolwiek wspierania lub usprawiedliwiania przemocy.

http://wiadomosci.onet.pl/swiat/austria-znalazla-wlasny-sposob-na-islamistow/qdrk5

Uważam, że w Polsce, dopóki nie jest za późno, powinny zostać wprowadzone analogiczne rozwiązania. Powinny jednak uwzględniać dominującą rolę religii chrześcijańskiej.  Opowiadam się za kontynuacją Funduszu Kościelnego. Natomiast lekcje religii powinny zostać jak najszybciej wycofane ze szkół publicznych.

Zakaz zabijania zwierząt w Polsce - kontrowersje

W lewackim radiu RDC wysłuchałem rozmowy z sympatycznym kierownikiem schroniska dla zwierząt w Celestynowie Łukaszem Balcerem. Pod rządami jego poprzedniczki obiekt nie cieszył się najlepszą sławą:

Już  w 2011 roku schronisku groziło zamknięcie, Biuro Ochrony Zwierząt przy fundacji Argos w grudniu 2010 roku złożyło doniesienie do prokuratury o niedopełnieniu obowiązków przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w Otwocku oraz o przestępstwie znęcania się nad zwierzętami przez dyrektorkę schroniska, p. Izabelę Działak. Na początku lutego w Prokuraturze Rejonowej w Otwocku znowu znalazło się doniesienie o przestępstwie znęcania się nad zwierzętami przez Dyrektorkę.

(...) w schronisku nie ma stałego weterynarza, mimo, że Pani Dyrektor ma taki nakaz. Lekarze dojeżdżają przede wszystkim na sterylizacje, odbywające  się w warunkach, które budzą poważne zastrzeżenia opowiadającej. Psy i suki po operacji nie przebywają w odpowiednim pomieszczeniu tylko po wybudzeniu trafiają prosto do boksu, gdzie warunki higieniczne na pewno nie są odpowiednie dla zwierzęcia ze świeżą raną pooperacyjną. Dalej opowieść brzmi jeszcze dramatyczniej: „Zaniedbań jest wiele- mówi wolontariuszka- może wymienię kilka z nich. Schronisko dla Bezdomnych Zwierząt w Celestynowie- opłakany stan kociarni. Masowa umieralność kotów na panleukopenię, koci karat. Nie ma oddzielnych klatek zapewniających odizolowanie kotów chorych. Na terenie schroniska widać biegające sfory psów. Psy, które są zwykle w boksach, są wypuszczane na teren schroniska co doprowadza do częstych pogryzień lub zagryzień.”  Okazuje się, że również praca wolontariuszy jest utrudniana przez osobliwe zwyczaje panujące w schronisku. Ta sama wolontariuszka opowiada: „często na prośbę pani dyrektor kiedy my wyprowadzamy psy, są otwierane boksy… Jest czasami bardzo ciężko wyprowadzić psa, kiedy lata cała sfora luzem… Najgorzej jest od strony kuchni, tam są psy agresywne … puszczane luzem. Kiedy idziemy z jakimś psem również agresywnym do innych psów to modlimy się, żeby nas nie ugryzły te puszczone luzem…

http://3obieg.pl/co-sie-dzieje-w-schronisku-dla-zwierzat-w-celestynowie

Okazuje się, że zaangażowanie i dobra wola mogą wiele zmienić:

Nasze schronisko jest schroniskiem społecznym. Utrzymujemy się wyłącznie z datków osób prywatnych i darowizn osób prawnych, oraz środków finansowych Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami w Polsce. Wspólnymi siłami ratujemy bezdomne zwierzęta.

W ciągu pierwszych 8 miesięcy udało się nam:

Kupić 57 nowych ocieplanych bud za kwotę 26.580 zł.

Wybudować 36 kojców z wybiegami w tym 10 kojców kwarantannowych i leczniczych za kwotę 126.000 zł.

Pozostałe wybiegi wyremontowano i ułożono kostkę za kwotę 15.000 zł.

Wymienić wyposażenie kociarni. Wstawiono nowe drapaki, kuwety, legowiska, poidełka itd. 

Pomalowano budki, wymieniono piasek na wybiegach. Wysterylizowano, zachipowano i zaszczepiono koty.

Rozpocząć socjalizację 120 psów i kotów, przy współpracy z wolontariatem.

Oddać do adopcji 113 zwierząt.

Podpisać 245 porozumień o wolontariacie i zachęcić nowych wolontariuszy do pomocy naszym podopiecznym.

Zebrać ponad 20 ton karmy suchej i mokrej oraz 4 tony żwirku dla kotów o wartości 140.000 zł.

Pozyskać około 850 zabawek, klatek, drapaków, kontenerów, obroży, smyczy itd.

Zbudować blaszak na karmę. Zabezpieczyć szczelność schroniska i wykonać kilkaset drobnych napraw poprawiających bezpieczeństwo zwierząt np. zakładanie siatki, łatanie ogrodzenia, spawanie furtek itd.

Zbudować ekologiczną oczyszczalnię ścieków za kwotę 45.000 zł.

Zbudować odwodnienie budynku głównego w którym mieści się gabinet weterynaryjny za kwotę 19.000 zł. Teren schroniska jest podmokły i piwnica była systematyczne zalewana wodą, co groziło zawaleniem się budynku.

Wprowadzić strefy bez zwierząt, poprzez umieszczenie około 100 psów biegających luzem po obiekcie w nowych boksach. To umożliwiło bezpieczne wyprowadzanie psów na spacer i zwiększyło bezpieczeństwo oraz dostępność psów dla potencjalnych adoptujących, gości i wolontariuszy.

Wprowadzić witaminy i suplementy do podstawowego żywienia.

Przeprowadzić deratyzację obiektu i ustawić karmniki deratyzacyjne.

Pomimo ogromnego przepełnienia udało nam się przyjąć kolejne 48 zwierząt. Podopieczni po przejściach. Zwierzaki bite, głodzone, więzione, ranne, kalekie, chore, wycofane, wypchnięte z jadącego samochodu, przywiązane w lesie lub porzucone przy schronisku.

http://www.celestynow.toz.pl/

Obecny Celestynów to pozytywny przykład schroniska, utrzymywanego z datków społecznych, którego podstawowym celem jest dobro zwierząt. Nieufne lub agresywne zwierzęta poddawane są wychowaniu, aby umożliwić adopcję. W sobotę zwierzęta są wyprowadzane przez wolontariuszy na spacer i cały tydzień czekają na to swoje święto.

Pan Balcer narzekał jednak, że gminy, mające obowiązek opieki nad zwierzętami, zawierają umowy ze schroniskami o charakterze biznesowym. Są to wielkie schroniska, położone na odludziu, do których wstęp osobom niezatrudnionym jest wzbroniony. Warunki są tam ciężkie i są to właściwie umieralnie dla zwierząt. Zaznaczył, że takiej sytuacji nie ma w USA lub w Wielkiej Brytanii – tam, jeśli schronisko ma np. 20 miejsc, wszystkie są zajęte, to dwudzieste pierwsze zwierzę jest poddawane usypianiu. W Polsce nie jest to możliwe, dzięki postępowej ustawie o ochronie zwierząt:

Art.6.1.Zabrania się zabijania zwierząt, z wyjątkiem:

1)uboju i uśmiercania zwierząt gospodarskich oraz uśmiercania dzikich ptaków i ssaków utrzymywanych przez człowieka w celu pozyskania mięsa i skór,

2)połowu ryb zgodnie z przepisami o rybołówstwie i rybactwie śródlądowym,

3)konieczności bezzwłocznego uśmiercenia,

4)działań niezbędnych do usunięcia poważnego zagrożenia sanitarnego ludzi lub zwierząt,

5)usuwania osobników bezpośrednio zagrażających ludziom lub innym zwierzętom, jeżeli nie jest możliwy inny sposób usunięcia zagrożenia,

6)polowań, odstrzałów i ograniczania populacji zwierząt łownych,

7)usypiania ślepych miotów,

8)czynności podlegających zakazom w stosunku do gatunków chronionych, określonym w ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2013 r. poz. 627, 628 i 842) wykonywanych na podstawie właściwych zezwoleń,

9)uśmiercania zwierząt gatunków obcych zagrażających gatunkom rodzimym lub siedliskom przyrodniczym w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody

Art.35.1.Kto zabija, uśmierca zwierzę albo dokonuje uboju zwierzęcia z naruszeniem przepisów art. 6 ust. 1, art. 33 lub art. 34 ust. 1-4

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

1a.Tej samej karze podlega ten, kto znęca się nad zwierzęciem.

2.Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1 lub 1a działa ze szczególnym okrucieństwem

podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

Nie sposób nie czuć sympatii do pasjonatów opiekujących się zwierzętami, jednak moim zdaniem pozytywne przykłady schronisk są wyjątkiem. Nawet bogatszych krajów nie stać na zapewnienie opieki wszystkim bezdomnym zwierzętom. Nie stać nas nawet na zapewnienie skutecznej opieki medycznej dla ludzi. Postępowe prawo ochrony zwierząt w Polsce tworzy fikcję i moim zdaniem powinno być zmienione, dopuszczając humanitarne usypianie bezdomnych zwierząt. Można to zrobić przy okazji legalizacji uboju rytualnego orzeczonego przez Trybunał Konstytucyjny.

Dziwne spotkanie z Mikołajem

Centrum handlowe, jak to przed świętami, roiło się od natrętnych Mikołajów i Mikołajek. Rzygać mi się chciało od ich widoku i wymuszonego nastroju. Kulminacyjne spotkanie z jednym z nich miałem jednak dopiero wyjeżdżając z podziemnego parkingu. Wyskoczył mi nagle przed samochód, w ostatniej chwili zahamowałem. Stanął, rozłożył ręce, coś bełkotał. Otworzyłem drzwi, żeby usłyszeć.

- Kolego ratuj, podwieziesz mnie kawałek? Sprawa życia i śmierci.

- Dobra, wsiadaj.

Wsiadł na tylne siedzenie. Ruszyłem. Ku swojemu zaskoczeniu ujrzałem zastęp kolejnych Mikołajów rozbiegających się po hali parkingu. Wyglądali na wyjątkowo rosłych i napakowanych, pod kudłami u jednego z nich dostrzegłem słuchawkę, jak u ochroniarza. Mój Mikołaj momentalnie położył się i wcisnął w podłogę za moimi plecami.

- Jedź kolego, nie zatrzymuj się, oni mnie zabiją.

Szczęśliwie wyjechałem z centrum, wystraszony Mikołaj dopiero po dłuższej chwili usiadł normalnie i rozejrzał nerwowo. Zainteresowała mnie ta historia.

- Mikuś, wywiozłem cię, ale w zamian opowiedz mi, co się dzieje.

- Kolego, dzięki. Opowiem ci nie tylko z wdzięczności, ale żeby cię przestrzec. Zaczęło się normalnie. Chciałem dorobić przed świętami. Agencja marketingowa szukała chętnych do roli Mikołajów. Miałem chodzić, rozmawiać z dziećmi i rozdawać słodycze. Stawkę oferowali atrakcyjną, praca wydawała się lekka i przyjemna. Zwłaszcza, że jestem nauczycielem i mam podejście do młodzieży. Zaprowadzili mnie do pomieszczenia socjalnego w piwnicy, dostałem szafkę, przebrałem się w strój służbowy rozmiar M. Wezwano mnie do pakamery szefa. I wtedy się zaczęło. Na dzień dobry dostałem od jednego z przydupasów pięścią w brzuch, aż się skuliłem. Wyjaśnili - Nic do ciebie nie mamy, to po to, żebyś uważniej słuchał. Gorzej dostało się drugiemu Mikołajowi, zmasakrowali mu twarz, a potem skopali. Broda z białej zrobiła mu się czerwona. Wynieśli go gdzieś. Szef powiedział, że jak nie będę współpracował, to spotka mnie to samo. Albo gorzej. Praca dla agencji marketingowej to przykrywka. Prawdziwym biznesem to on zarządza. Musiałem wybrać w tej chwili do której gildii przystąpię. Jako początkujący mogłem wybrać gildię dilerów, złodziei – albo - i tu się szef obleśnie uśmiechnął – prostytutek. Wybrałem złodziei. Skierowali mnie do marketu elektronicznego. Co miałem robić – nie jestem złodziejem. Kupiłem te fanty, wydałem kilkaset złotych, przyniosłem, że niby ukradłem. Pozwolili mi chwilę odpocząć w socjalnym. Przyjrzałem się uważnie temu towarzystwu. Było przed południem, a większość Mikołajów było najebanych. Niektóre Mikołajki chodziły bez majtek, jedna zsikała się. Wezwanie do szefa. Wystraszyłem się. Ale powiedział – dobrze się spisałeś nowy, dostaniesz nagrodę. Zawołał Mikołajkę Jolę. Poszliśmy razem do pakamery. Rozpięła płaszcz Mikołajki, była goła pod spodem. Twarz miała bezczelną, ale takiego pięknego ciała jeszcze na żywo nie widziałem. -  No na co czekasz – zapytała. Na co czekałem? Mam żonę, dzieci, jestem pedagogiem, powinienem być wzorem dla młodzieży, nie robię takich rzeczy. – Jak mnie nie bzykniesz, to powiem szefowi. Pomyśli, że jesteś gejem i da cię do gildii prostytutek...  Stanęło na tym, że zapłaciłem Joli dwieście złotych, żeby powiedziała, że wszystko było OK i skonsumowałem nagrodę, to znaczy ją. Wszystko było dobrze, ale dostałem kolejne zadanie. Tym razem zegarek od jubilera za kilka tysięcy złotych. Nie mam tyle pieniędzy. Uciekłem na parking. Dalej już wiesz...

Przejeżdżaliśmy akurat koło Cmentarza Bródnowskiego.

- Kolego, zatrzymaj. Tu wysiądę.

Zatrzymałem się na moment. Dłużej nie byłoby bezpiecznie, bo miałem w tej okolicy parę razy incydenty z blokersami. Mikuś wyskoczył z auta  i rzucił na siedzenie jakąś paczuszkę.

- Dzięki wielkie jeszcze raz. To dla ciebie kolego nagroda.

Wbiegł w otwartą bramę cmentarza i zniknął między nagrobkami.  Ruszyłem. Obejrzałem paczuszkę – niewielkie opakowanie z przezroczystej folii z zamknięciem strunowym, w środku jakieś zioło. Nic już nie rozumiałem – miał być w gildii złodziei... Przestraszyłem się, nie wiedziałem, co z tym zielem zrobić. - Zawiozę na policję, to będę musiał się tłumaczyć, będą mnie podejrzewać – pomyślałem. Przywiozłem do domu i zakopałem w ogrodzie. Jak zakopywałem, to pies podszedł i dziwnie się na mnie patrzył. Dobrze, że to nie Wigilia.

Dlaczego Cyganka nie może sprzątać kibla?

W lewackim radiu RDC wysłuchałem opowiadania pełnomocniczki do spraw Romów. Opowiadała, że żyją głównie z zasiłków. Są problemy ze znalezieniem dla nich pracy z powodu bariery kulturowej. Na przykład Cyganka mogłaby zostać sprzątaczką, ale pod warunkiem, że z zakresu jej obowiązków wyłączono by sprzątanie toalet. Natomiast Cygan nie może pracować jako ochroniarz, ponieważ zawód ten sprzeciwia się ich standardom moralnym. Zaciekawiło mnie to zagadnienie. W Polsce z powodu względnie niewielkiej liczby Cyganów problemy nie są poważne, natomiast inaczej jest na przykład na Słowacji i w Bułgarii.

W Michalovcach na Słowacji, tuż przy ukraińskiej granicy, na jednym z osiedli wyrósł mur. Ma ponad 2 metry wysokości. Odgradza Słowaków od taboru cygańskiego. Pani Milena (50 lat), na spacerze z pudelkiem: „Dobrze, że wybudowano ten mur. Cyganie robili z klatek schodowych toalety. Wszystko było zabazgrane, zasikane. Wieczorami strach było wyjść z domu. Sąsiadkę napadli. Wywracali śmietniki, brali to, co było przydatne, i zostawiali cały ten burdel między blokami”.

Pod Bardejowem władze miasta, chcąc zlikwidować rudery, w których mieszkali Romowie, wybudowały im nowe bloki, coś w rodzaju naszych TBS-ów. Problem? Cyganie nie chcą się tam przeprowadzić. W Preszowie widzieliśmy nowy romski blok. Odrapane tynki, spalone klatki schodowe, garaże z powyrywanymi drzwiami.

W miasteczku Bełozem ludzie wychodzą z kościoła. Na oczach wiernych 10-letni Cygan podbiega do roweru jednej z kobiecin i odjeżdża w siną dal. Ta z płaczem rzuca się za nim. Bezskutecznie. Chłopak jest szybszy. Następnego dnia kradnie spod kościoła inny rower. Tym razem refleksem wykazuje się pracujący w parafii polski kapucyn. Ojciec Krzysztof Orzadowicz łapie chłopaka za rękę. Ten rzucając „mięsem”, pluje kapłanowi w twarz i ucieka. — Co robi w takich przypadkach tutejsza policja? — pytam mieszkańców Bełozem. — Jedzie do taboru i raz w miesiącu spuszcza mieszkańcom profilaktyczny łomot — opowiadają. To jedyne, co może zrobić. Nie mamy z nimi kontaktu. To inny świat.

http://www.opoka.org.pl/biblioteka/X/XU/gn201036-romowie.html

Przyczyną nieporozumień jest nasza nieznajomość kultury cygańskiej.

Czystość dla Cyganów to nie tylko kwestia komfortu, ale standardów moralnych. Dokonują wyraźnego podziału pomiędzy wnętrzem i zewnętrzem karawany, tak jak pomiędzy wnętrzem i zewnętrzem ciała. Przywiązują wielką wagę do czystości w domu. Kobiety i dziewczęta poświęcają znaczną część dnia na pranie i sprzątanie, dopóki wszystko nie lśni czystością. W przeciwieństwie do samochodu kempingowego pojazd cygański nie posiada toalety chemicznej. Posiadanie toalety w tym samym miejscu, w którym przygotowywane jest jedzenie, uważane jest za odrażające i zagrażające zdrowiu. Do codziennego jedzenia i picia używane są naczynia z dobrej jakości porcelany. Każde pęknięte lub zarysowane naczynie jest wyrzucane, ponieważ uznawane jest za rytualnie nieczyste. Za nieczyste uważane jest także używanie do mycia się lub prania ubrań miski, która używana jest do mycia naczyń i ścierek kuchennych.

Cyganie za czyste uważają wnętrze ciała i zewnętrzną część ciała powyżej pasa. Część poniżej pasa uważana jest za nieczystą.

Nie-Cygan uważany jest za nieczystego, ponieważ nie podziela ich wierzeń, a nasze standardy higieny uznawane są za mniej rygorystyczne niż w społeczności cygańskiej. Na przykład Cyganka nigdy nie upierze ścierki kuchennej razem z ubraniem.  Do mycia się używana jest osobna miska. Żywność i naczynia kuchenne MUSZĄ być myte osobno od wszystkiego innego. Kostka mydła uważana jest za szczególnie brudną i nigdy nie może trafić w pobliże zlewu kuchennego.

Za nieczyste uważane są zwierzęta jedzące mięso. Jeśli takie zwierzę lub inny element zanieczyszczający dotknie talerza, staje się on „mochadi” – nieczysty. Uznaje się, że żadne mycie już nie pomoże, i nieważne jak cenny – talerz musi zostać wyrzucony.

Cygan może pić z tego samego naczynia, którego używa jego koń, ale nigdy z naczynia używanego przez kota lub psa. Ponieważ te zwierzęta uważane są za „mochadi” i nie mogą przebywać w domu. Dlatego Cyganie zazwyczaj nie mają kotów. Koty i psy uważane są za nieczyste, ponieważ mogą lizać się po całym ciele, a koń uznawany za czystego, ponieważ nie może tego dokonać.

http://gypsytravellerhistory.com/node/13

Nawet to krótkie wyjaśnienie przekonuje, że programy socjalne i edukacyjne przeznaczone dla Cyganów nie mogą być prostym przymuszaniem ich do naszych standardów. Nieodzownym warunkiem jest uwzględnienie istotnych elementów ich przekonań, wierzeń, bogatej i skomplikowanej tradycji. 

Sharia 4 Poland

W mediach roztrząsano ostatnio incydent - transparent , jaki pojawił się na marszu islamistów w Niemczech o treści „sharia 4 Poland”, czyli szariat dla Polski. Czy naszemu krajowi grozi islamizacja? Model islamizacji przetestowano skutecznie w Europie Zachodniej; sprowadzenie niewielkiej grupy imigrantów, stworzenie sieci meczetów finansowanych przez islamistycznych sponsorów z zagranicy, utrzymywanie się imigrantów z zasiłków społecznych, gwałtowny przyrost liczby muzułmanów poprzez przyrost naturalny, sprowadzanie rodzin, konwersje, odrzucenie praw i cywilizacji goszczącego ich państwa i agresywne wprowadzanie swoich, rozpoczęcie dżihadu – zamieszek, przestępstw, terroru. W Warszawie władze z PO zgodziły się na budowę meczetu na miejscu historycznej reduty Ordona, obrażając pamięć patriotów polskich z Powstania Listopadowego. Znamienne, że będzie to sponsorowany przez darczyńców znad Zatoki Perskiej meczet islamistycznej Ligi Muzułmańskiej, a nie Muzułmańskiego Związku Religijnego zrzeszającego między innymi polskich Tatarów. Obiekt zawierać będzie salę modlitwy, sale wykładowe i dydaktyczne, sale wystawowe, sportowe, internetowe, bibliotekę i przedszkole muzułmańskie.

https://www.youtube.com/watch?v=sPgr4b4acVU&list=PLE1659F8C95A24F4C

Lewacy z Gazety Wyborczej już się cieszą:

Wysiłki skrajnej prawicy na szczęście nie przyniosły efektu i po czterech latach budowa Centrum, choć opóźniona, zbliża się do finału. Oficjalne otwarcie ma nastąpić jeszcze przed rozpoczynającym się pod koniec czerwca ramadanem. Nie łudzę się, że zakończy to kontrowersje wokół obecności wyznawców islamu w przestrzeni publicznej, tym bardziej że w ostatnich latach nacjonaliści urośli w Polsce w siłę. Wierzę jednak w rozsądek władz, które powinny otoczyć to miejsce szczególną opieką, a także w społeczność islamską i jej zdolność do dialogu. Ośrodek, w którym obok meczetu mają znaleźć się sale wykładowe i wystawiennicze, daje szansę na przedstawienia innego wizerunku islamu niż ten serwowany przez wojenną propagandę. Może wzbogacić kulturową mozaikę Warszawy o jeszcze jedną barwę. Najgorsza byłaby izolacja. Ja mam ochotę na ten meczet.

http://warszawa.gazeta.pl/warszawa/1,34862,15942922,Meczet_juz_prawie_gotowy__Protesty_nie_przyniosly.html

Wprawdzie lewacy byliby pierwsi wyrżnięci przez islamistów, ale pomimo tej oczekiwanej drobnej satysfakcji, prawica powinna jednak zaangażować się w obronę narodu i państwa. Przykre to, ale moim zdaniem raczej nie możemy liczyć na wsparcie Kościoła. Współczesne chrześcijaństwo kierowane przez struktury biurokratyczne wybrało oficjalnie nurt miłości i dialogu, a nieoficjalnie nurt koncentrowania się na dobrostanie kleru. Chrześcijanie są masowo mordowani na Bliskim Wschodzie, a struktury chrześcijańskie w Europie zamiast organizować i wysyłać ochotników do walki, zajmują się codziennym religijnym biznesem. Padają jedynie puste słowa o sprzeciwie wobec przemocy i współczuciu dla ofiar. Ten kierunek współczesnego chrześcijaństwa to odejście od prawdziwej wiary. Wrogowie muszą być zniszczeni i starci z powierzchni ziemi.  Jezus nie poddał się do końca.

Nie możemy liczyć na oficjalny Kościół, ale są w Polsce obrońcy naszej cywilizacji. Jeśli islamiści będą próbowali narzucić nam swoje porządki, gotowi są zgotować islamistom dżihad.