Łączna liczba wyświetleń

wtorek, 2 maja 2017

Fanatyzm i ekstremizm w pismach świętych i w praktyce

Niezaprzeczalnym faktem jest, że pisma święte wielkich religii nawołują do ekstremizmu i fanatyzmu. Osoba realizująca w pełni zalecenia Koranu w naszej cywilizacji powinna zostać natychmiast zlikwidowana, uwięziona lub w najlepszym razie skierowana do szpitala psychiatrycznego. Natomiast w cywilizacji islamu staje się szahidem, świętym, ekspresowo otrzymuje do dyspozycji 72 dziewice.


I zabijajcie ich, gdziekolwiek ich spotkacie, i wypędzajcie ich, skąd oni was wypędzili – Prześladowanie jest gorsze niż zabicie. – I nie zwalczajcie ich przy świętym Meczecie, dopóki oni nie będą was tam zwalczać. Gdziekolwiek oni będą walczyć przeciw wam, zabijajcie ich! – Taka jest odpłata niewiernym!
Koran 2:191

Niechże walczą na drodze Boga ci, którzy za życie tego świata kupują życie ostateczne! A kto walczy na drodze Boga i zostanie zabity albo zwycięży, otrzyma od Nas nagrodę ogromną.
Koran 4:74

Ekstremizm Ewangelii ma charakter odwrotny. Jeśli zgodnie z nakazami swojej religii muzułmanie mają chrześcijan bezlitośnie okradać, gwałcić i mordować, ci mają się temu z lubością poddać. Komentatorzy chrześcijańscy próbują tym oczywistym wezwaniom w jakiś sposób zaprzeczyć.

Mt 5, 39
A Ja wam powiadam: Nie stawiajcie oporu złemu. Lecz jeśli cię kto uderzy w prawy policzek, nadstaw mu i drugi!


Miłość, której uczy nas Chrystus, oznacza pragnienie tego aby druga osoba doświadczała prawdziwego szczęścia, które można osiągać tylko wzrastając ku dobru. Tymczasem przymykając oczy na błędy naszych bliskich, pozwalając im „wchodzić na swoją głowę”, najczęściej utwierdzamy ich w niewłaściwych zachowaniach, a co za tym idzie odciągamy ich od tego szczęścia. „Nie określajmy naszego tchórzostwa mianem pokory. Ktoś mnie wali po łbie, wykorzystuję , a ja za niego odrabiam angielski, za niego wszystko piszę, za niego sprzątam, za niego zmywam, bo jestem pokorny i Jezus tak kazał. Absolutnie nie. My mamy sobie i ludziom pomagać dojść do postawy dojrzałej, a rozpieszczając kogoś nie pozwalasz mu dojść do postawy dojrzałej. Trzeba więc nieraz twardości.”  dokończył swoją myśl ksiądz Pawlukiewicz.
Błędna jest także interpretacja miłosierdzia. Wedle nauki katolickiej żadne miłosierdzie, ani Boskie, ani ludzkie nie oznacza zgody na zło, na tolerowanie zła. Miłosierdzie jest zawsze związane z poruszeniem od zła ku dobru. Gdzie zło nie ustępuje, tam nie ma miłosierdzia. (...)Miłosierdzie nie akceptuje grzechu i nie patrzy nań przez palce, ale tylko i wyłącznie pomaga w nawróceniu z grzechu” napisał kiedyś kardynał Karol Wojtyła. Te piękne i mądre słowa, mogą stanowić dla nas wskazówkę na każdy dzień co do tego jak odróżnić postawę dojrzałej miłości od naiwności i jak rozumieć słowa Jezusa o nadstawianiu drugiego policzka.


Mk 10, 21
Wtedy Jezus spojrzał z miłością na niego i rzekł mu: «Jednego ci brakuje. Idź, sprzedaj wszystko, co masz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną!»

No i to właśnie jest problem! Powracamy do „wyprzedaj wszystko”. Czyżbyśmy mieli iść za Jezusem, nie mając co włożyć na grzbiet?
Jezus miał się w co ubrać i nie był nędzarzem.
Jezus nie doznawał nędzy. Jadł i pił tak jak wszyscy i nawet zgodził się na tak szalony wydatek jak olejek, który ofiarowała Mu Magdalena. Ale nic Go nie zniewalało i mógł wypełnić aż do końca to, czego wymagała miłość.
Mówiąc: „Chodź!”, Jezus wzywa nas do pójścia tą właśnie drogą: mamy się wspinać na szczyty miłości, a nie na szczyty ogołocenia. Dlaczego zawzięliśmy się, ażeby ewangeliczną radę ubierać w szatę ascetycznego wyrzeczenia? Wyrzeczenie, owszem, ale żeby wyzwolić się z wszystkiego, co przeszkadza nam kochać i służyć. Nic tak nie ogałaca, jak chęć bycia wolnym.


Jednak wielu chrześcijan, w tym papież Franciszek konsekwentnie i wprost nawołują do ekstremizmu i fanatyzmu.

Na terenie bazy lotniczej pod Kairem odprawiona została msza św., której przewodniczył papież Franciszek. Wzięło w niej udział ok. 25 tys. osób. – Bogu podoba się jedynie wiara wyznawana życiem, bo jedynym ekstremizmem dopuszczalnym dla wierzących jest radykalizm miłości – powiedział papież.

Wierzący mogą być fanatykami jedynie w pomocy innym. Każdy inny fanatyzm nie pochodzi od Boga i nie jest mu miły. Nie bójcie się otworzyć waszych serc na zmartwychwstanie Pana i pozwólcie mu zmienić waszą niepewność w pozytywną siłę dla was i dla innych. Nie bójcie się kochać innych, przyjaciół oraz wrogów, bo siła i skarb wierzących tkwią w życiu wypełnionym miłością – mówił Franciszek.


Czy nie ma ucieczki z tej nakazanej przez pisma święte pętli szaleństwa i sadomasochizmu? Dla mnie drogowskazem są Tajemnice Fatimskie.

Chciałbym na koniec powrócić jeszcze do kluczowych słów «tajemnicy» fatimskiej, które słusznie zyskały wielki rozgłos: Moje Niepokalane Serce zwycięży. Co to oznacza? Serce otwarte na Boga i oczyszczone przez kontemplację Boga jest silniejsze niż karabiny i oręż wszelkiego rodzaju. Fiat wypowiedziane przez Maryję, to słowo Jej serca, zmieniło bieg dziejów świata, ponieważ Ona wydała na ten świat Zbawiciela — ponieważ dzięki Jej «tak» Bóg mógł się stać człowiekiem w naszym świecie i pozostaje nim na zawsze.

Kard. JOSEPH RATZINGER
Prefekt Kongregacji Nauki Wiary

http://www.opoka.org.pl/biblioteka/W/WR/kongregacje/kdwiary/fatima_4.html

środa, 12 kwietnia 2017

Dyskryminacja Cyganów w Bydgoszczy

Ile razy można zwiedzać Toruń, wybrałem się wreszcie do Bydgoszczy. Miasto nad dopływem Wisły Brdą stanowiło w I RP ważny ośrodek handlowy, znajdowała się w nim mennica państwowa. W okresie zaboru pruskiego wybudowano Kanał Bydgoski łączący Wisłę z Odrą, oraz nowoczesne centrum. Jego architektura, przesycona zielenią, przyniosła miastu miano „małego Berlina”. Współczesna Bydgoszcz jest jednym z największych miast Polski, atrakcyjnym i przyjaznym dla mieszkańców i turystów. Warto zwiedzić muzeum malarza Leona Wyczółkowskiego, oraz papugarnię, w której sympatyczne ptaki potrafią rozczesać dziewczynom włosy, a nawet odebrać zbędne kolczyki lub zegarki.





Odniosłem wrażenie, że mieszkańcy Bydgoszczy są pasjonatami sportu. Sporo młodzieży na ulicach nosi stroje militarne, wiosłują na rzece i strzelają z łuków.




Pozytywne wrażenie zepsuł mi widok zaniedbanej przez władze miasta dzielnicy cygańskiej.





Odczucie to niestety pogłębiło się po zaobserwowaniu szokującego wydarzenia. W parku nad rzeką szczupła, długowłosa blondynka zaatakowała młodego Cygana. Najpierw popychała go, następnie uderzała pięściami, aby przejść do kopnięć. Po zakończeniu cyklu zaczynała od nowa. Na szczęście zadawała ciosy jedynie w korpus. Młodzieniec nie bronił się. Prawdopodobnie mógłby stawić rasistce skuteczny opór, ale jego szlachetność nie pozwalała mu na to. W pewnym momencie podszedł gruby Cygan, zapewne krewny lub przyjaciel ofiary. Próbował mediować, ale nic to nie dało. Przez cały czas koleżanki blondynki siedziały na trawie i z aplauzem przyglądały się pogromowi.




Mam nadzieję, że władze Bydgoszczy rozpoczną program przeciwdziałania dyskryminacji i prześladowaniu Romów. Charakterystyczne było także, że wieczorem w lobby hotelowym kłębił się tłum gości z Afryki. Nie odważyli się wyjść na miasto. Ale ja się wybrałem.



niedziela, 19 lutego 2017

Psychopatyczna Łódź

Łódź zapamiętałem jako miejsce służby wojskowej, gdzie byliśmy szkoleni przez sadystów. Pewnie według najlepszych wzorów Wehrmachtu i Armii Czerwonej, aby po przejściu czegoś takiego rekruci zdolni byli zabijać i torturować bez wahania. Od tego czasu wyczulony byłem na medialne doniesienia z tego miasta, na przykład:

W czwartek w Łodzi znaleziono szczątki noworodka zawinięte w "Kurier Łódzki" z 1926 roku. Z pierwszych oględzin wynika, że to nie był płód, a zdrowy noworodek. 

Morderstwo w Łodzi miało miejsce u zbiegu Wodnej i Złotej. Do stojącej pary podszedł 46-letni mężczyzna i zaatakował nożem 36-latka. Wbił mu nóż w szyję, po czym uciekł z miejsca zdarzenia.

Nadia zmarła w mieszkaniu przy ul. Rewolucji 1905 r. w Łodzi we wrześniu ubiegłego roku. Ojciec trzymiesięcznego dziecka usłyszał zarzut zabójstwa, matka zaś narażenia dziecka na utratę życia.

W latach 1988-1993 w Łodzi doszło do serii morderstw na mężczyznach. Wszystkie ofiary łączyło to, że były osobami homoseksualnymi, zginęły we własnych mieszkaniach i tuż po stosunku seksualnym lub w jego trakcie. Z mieszkań zamordowanych mężczyzn sprawca skradł m.in.: telewizory, magnetowidy, biżuterie, gotówkę oraz inne przedmioty. Ofiary ginęły przez uduszenie, od ciosów nożem lub skatowane na śmierć. Morderstwa nie były przygotowywane, gdyż narzędziami zbrodni były przedmioty pochodzące z mieszkań ofiar.

Utworzyłem sobie teorię tłumaczącą nadmiar doniesień o zbrodniach z tego miasta. Łódź – miasto które nagle rozwinęło się w XIX wieku jest odpowiednikiem Dzikiego Zachodu w USA. Do powstających fabryk i biznesów ruszyli osadnicy – ludzie najbardziej rzutcy, odważni, energiczni. Ale wśród nich pojawił się także zwiększony procent kryminalistów, psychopatów, degeneratów. Upłynęło zaledwie kilka pokoleń, to nie wystarcza aby nastąpiła stabilizacja genetyczna.

Po wielu latach wybrałem się do tego miasta, aby przekonać się osobiście, jak kształtuje się sytuacja. Uwagę zwraca pięknie odnowiona ulica Piotrkowska.




Pozostała część miasta swoją malowniczością przypomina warszawską ulicę Brzeską.




Pilnie wpatrywałem się w przechodniów, zwłaszcza piękne twarze Łodzianek, próbując odnaleźć na nich instynkt zbrodniczy. Najbardziej ujawnił się on w twarzach kilku starszych pań wyrażających pełną bólu paranoiczną wściekłość, że nie mogą już nikogo zamordować. Jedna z nich szarpała przynajmniej smyczą z psem chińskiej rasy chow chow, próbując go udusić. Poza tym generalnie nie było bezpiecznie. Z dachu kamienicy obficie posypały się na chodnik odłamki lodu, a przed samochodem przebiegł dzik. W bezpośrednich kontaktach napotkani mieszkańcy Łodzi okazali się jednak grzeczni i sympatyczni.



Na patriotyczne miasto w centrum Polski z nostalgią spogląda marszałek Piłsudski. Pewnie nie raz się jeszcze do Łodzi wybiorę.

niedziela, 12 lutego 2017

Zapisane w genach - wierność czy zdrada?

W dyskusji pod poprzednim wpisem pojawił się ciekawy wątek – czy wierność małżeńska wynika z natury, czy zostaje narzucona przez kulturę, prawo, religię? Jako odmienny od naszej kultury podany został przykład Japonii. Postanowiłem zbadać temat.

Pierwsze miejsce w życiu tradycyjnie wychowywanej Japonki zajmował mężczyzna. Za dwie największe cnoty Japonki uchodziły wierność i posłuszeństwo wobec męża. Mimo że prawie żaden Japończyk nie był żonie wierny seksualnie, rzadko zdarzało się, aby niewierna była również żona. Zazdrość była oceniana prawie jak przestępstwo. Już od najmłodszych lat grożono dziewczynie, że zamieni się w smoka jeśli będzie zazdrosna o męża. W niektórych regionach istniał zwyczaj, zgodnie z którym starzejąca się żona wybierała mężowi młodą konkubinę, która była traktowana jako żona oboczna. Im młodsza i piękniejsza była żona oboczna, tym więcej szacunku zyskiwała żona. Znaczna większość Japończyków, o ile pozwalały mu na to zarobki, miewała oprócz żony przyjaciółkę i wcale tego nie ukrywano. Nierzadko mąż sprowadzał przyjaciółkę do domu jako kochankę. Żona nie była o to zazdrosna, gdyż jej pozycja pani domu, mogącej komenderować kochanką nie była zagrożona. Jeśli kochanka urodziła dziecko, mówiło ono do żony ojca matko. Żona i kochanka żyły czasem w przyjaźni. Gdy mąż utrzymywał stosunki seksualne pozamałżeńskie i nie oferował żonie w zakresie życia seksualnego zbyt wiele często pozostawało jej jedynie zaspokojenie seksualne w wyniku masturbacji.

Na wszelki wypadek sprawdziłem też kolebkę cywilizacji - starożytny Babilon.

Kodeks Hammurabiego stał na straży wierności małżeńskiej, absolutnie przestrzeganej zwłaszcza przez kobietę. Gdy mężczyzna utrzymywał stosunki pozamałżeńskie, nie musiał obawiać się, jak w systemie patriarchalnym, poważnych konsekwencji, ponieważ małżeństwo służyło zapewnieniu mu potomstwa. Gdy mąż podejmował stosunki pozamałżeńskie (nie wystarczały mu kontakty z jego żonami i konkubinami) zwykle groziła mu za to grzywna, natomiast w przypadku kobiet za stosunki pozamałżeńskie groziła kara śmierci.
Prostytucja, która jako instytucja publiczna była związana ze świątynią i uprawiana przez obie płcie, oferowała dodatkową możliwość aktywności seksualnej poza związkiem małżeńskim.


Z lektury powieści podróżnika Arkadego Fiedlera zapamiętałem, że w społeczeństwie latynoskim do dobrego tonu należało posiadanie przez zamożnego obywatela oprócz żony także kochanki zwanej companerą.

Z powyższych przykładów wynika, że w naturalnym modelu mąż posiada żonę, dba o utrzymanie jej i rodziny. Od żony wymaga wierności, natomiast sobie pozwala kochanki i seks pozamałżeński. Model ten jest wytłumaczony przez socjobiologię. Nauka ta badała zachowania społeczeństw zwierząt, ale okazało się, że wyjaśnia też dziedziczne, instynktowne zachowania naszego gatunku. Zgodnie z jednym z twierdzeń socjobiologii zachowania te podporządkowane są maksymalnemu rozprzestrzenieniu własnych genów w kolejnych pokoleniach. W interesie kobiet nie był seks z przypadkowymi partnerami, bo tacy nie zapewniliby rodzinie opieki i potomstwo wymarłoby. Dlatego kobiety wykazywały naturalną wstrzemięźliwość seksualną, dążyły do posiadania wartościowego i stałego partnera. Natomiast dla mężczyzn – oprócz opieki nad własną rodziną – seks z każdą natrafiającą się partnerką stwarzał dodatkową szansę na rozprzestrzenienie własnych genów tanim kosztem. Od własnej, stałej partnerki wymagali jednak bezwzględnej wierności – skoro inwestują w wychowanie dzieci, to muszą być ich dzieci, nosiciele ich genów. Taki zestaw zachowań zapewniał sukces reprodukcyjny i w kolejnych pokoleniach stały się one dziedziczne i instynktowne. Potwierdzają to współczesne badania.

David Buss, psycholog ewolucyjny z Uniwersytetu Stanu Teksas, wysłał ankiety do ponad 10 tys. mężczyzn i kobiet z 37 kultur i sześciu kontynentów. Okazało się, że ze wszystkich zakątków świata przychodziły takie same odpowiedzi – panie poszukują do stałych związków nie pięknych Adonisów, lecz zamożnych, wpływowych, dominujących mężczyzn jako znakomitych ojców dla swych dzieci. Ale nawet jeśli ich znajdą, mają ogromne kłopoty z nakłonieniem partnerów do wierności. Panowie bowiem zazwyczaj starają się rozprzestrzenić swe geny, kochając się z jak największą liczbą kobiet. Mężczyźni, także żonaci, najczęściej bez wahania decydują się na „gorący seks podczas jednej nocy”. Amerykańscy psychologowie, Russel Clark i Elaine Hatfield, przeprowadzili charakterystyczny eksperyment – wysłali atrakcyjną kobietę na teren uniwersyteckiego kampusu, aby szeptała panom zmysłowo do ucha: „Czy chcesz spać ze mną dziś w nocy?”. Aż 75% zagadniętych było natychmiast gotowych. Podobny test z udziałem przystojnego podrywacza spalił na panewce. Tylko 6% pań zgodziło się pójść z nim do mieszkania, ale ani jedna wprost nie obiecała seksu.

Okazuje się jednak, że wierność kobiet może mieć charakter fasadowy, korzystna może być dyskretna zdrada.

Szkocki profesor David Perrett, który przeprowadził wiele podobnych eksperymentów, twierdzi, że niewierność jest dla kobiet korzystna z punktu widzenia ewolucyjnego, dlatego też została niejako zapisana w ich genomie. Mężczyźni bardziej kobiecy mają niższy poziom męskiego hormonu – testosteronu, w następstwie także spokojniejszy charakter, są więc lepsi w roli stałego partnera i opiekuna dla dzieci. Dżentelmeni męscy rzadziej sprawdzają się w tej roli. Studia przeprowadzone przez armię USA dowiodły, że żołnierze o bardziej męskim wyglądzie rozwodzą się częściej i mają skłonności do przemocy wobec swych partnerek. Dysponują jednak lepszymi genami, są zazwyczaj silniejsi, zdrowsi i odporniejsi na choroby. Kobieta, która zdradza, odnosi więc podwójną korzyść – ma partnera oraz opiekuna do dzieci, jak również dawcę lepszych genów. Prof. Perrett przestraszył się nieco swoich wniosków i zaznaczył, że nauka nie sugeruje paniom jakichkolwiek zachowań, gdyż to, co z ewolucyjnego punktu widzenia jest korzystne, ze społecznego już niekoniecznie.

Inni badacze doszli do podobnych konkluzji. Austriacki profesor Karl Grammer uważa, że kobiety skłonne są do skoku w bok właśnie wtedy, kiedy prawdopodobieństwo poczęcia przez nie dziecka jest największe. Grammer filmował kobiety w wiedeńskich dyskotekach i przeprowadzał z nimi wywiady, pytając o fazę cyklu i metody antykoncepcji. Opracował nawet program komputerowy, który obliczał, jaki procent gołej skóry pokazują dyskotekowiczki. Okazało się, że mężatki, które nie biorą tabletek antykoncepcyjnych, najczęściej przychodzą na tańce w fazie jajeczkowania. Wtedy też zakładają najbardziej skąpe stroje, odsłaniające do 40% powierzchni ciała.


Na pytanie – czy wierność wynika z natury można więc odpowiedzieć, że generalnie tak, ale nie jest to proste – nie cudzołóż. Żona ma być zasadniczo wierna, mąż w zamian zapewnia opiekę rodzinie, jednak nie wyklucza seksu z innymi partnerkami. Ten schemat zachowań został wprost przyjęty do kultury, obyczajowości, prawa niektórych społeczeństw – na przykład tych omówionych na wstępie. Były to społeczeństwa patriarchalne wszakże. Wraz z równouprawnieniem kobiet we współczesnej cywilizacji te modele przechodzą do lamusa. Obecnie mężczyzna i kobieta mają mieć w związku równe prawa i na ogół oczekują wzajemnej wierności. W niektórych związkach można się dobrowolnie umówić inaczej. Dobrowolność może być faktycznie manipulacją dominującej strony. W mojej ocenie relacja taka na ogół w dłuższym czasie przynosi dysonans i cierpienie. Przykładem najbardziej liberalnych i wyluzowanych osób są gwiazdy filmowe. Rozwodzą się co kilka lat. Ale najczęstszą przyczyną rozwodu jest zdrada. Nawet ci wyluzowani nie mogą znieść zdrady partnera / partnerki, która przynosi im ból i cierpienie nie do wytrzymania.


W ocenie mojej okazuje się więc, że chrześcijańskie szóste przykazanie: nie cudzołóż jest prawem naturalnym. Zawarte w tym sformułowaniu równouprawnienie płci jest bardziej adekwatne do współczesnego społeczeństwa.

niedziela, 5 lutego 2017

Współczesna walka z szatanem

We współczesnym świecie obserwujemy przejawy moralnej i obyczajowej degeneracji. Kontestowanie chrześcijaństwa przybiera nieraz postać epatowania kultem szatana. Zastanawiam się, czy jest to czysta negacja, robienie na złość, czy kryje się w tym coś głębszego.

W teledysku zespołu Percival Schuttenbach – Satanismus piosenkarki żartują sobie z Jezusa.




W utworze zespołu Pretty Reckless pod wymownym tytułem Going to Hell urocza wokalistka wyjaśnia ojcu, że poślubi diabła:

Please forgive me father
I didn't mean to bother you
The devil's in me father
He's inside of everything I do

Gettin' married to the devil
You can hear the wedding bells




Te postawy to nie tylko odrzucenie chrześcijaństwa, ale wiara w odmienny system wartości. W religiach starożytnych występowały dwa nurty. Nurt apolliński – Apollo reprezentował piękno, światło, życie, prawdę, prawo, porządek, sztukę i poezję. Oraz nurt dionizyjski – Dionizos reprezentował płodność, dziką naturę, winną latorośl i wino z jego upajającym i dobroczynnym wpływem. Na cześć Dionizosa odbywały się Dionizje, jego kult sprawowały bachantki, które organizowały ekstatyczne misteria. W Mezopotamii czczono boginię Isztar – symbolizującą płodność, miłość, wojnę, seks i władzę. Odpowiednikiem Isztar w starożytnej Grecji była bogini piękności i miłości Afrodyta. W jej świątyniach seks z kapłankami uważano ze metodę czczenia Afrodyty.

Współcześnie z dawnych kultów nurtu dionizyjskiego pozostały tylko ruiny.


http://turcjawsandalach.pl/content/aphrodisias

Za kontynuację nurtu apollińskiego można uznać konserwatywne obyczajowo chrześcijaństwo, w którym wstrzemięźliwość i czystość jest najwyższą cnotą. Dla przykładu porada obyczajowa z portalu katolik.pl.

Czytelnik pyta, dlaczego Kościół zakazuje seksu przedmałżeńskiego, skoro Jezus zakazuje cudzołóstwa, a z definicji cudzołóstwa wynika, że nie można tych dwóch kwestii utożsamiać. Otrzymuje roztropną odpowiedź:

Zastanówmy się, w jakim kontekście kulturowym i prawnym przemawiał Jezus do Żydów. Prawo mojżeszowe było bezlitosne nie tylko dla cudzołożników – zakazuje ono nie tylko cudzołóstwa, ale również związków kazirodczych, homoseksualnych, rozpusty, nierządu sakralnego. Fantazje seksualne świata starożytnego były bardzo bogate, dlatego Mojżesz nie znalazł innego sposobu, jak po prostu wymienić wszystkie zakazane stosunki seksualne. Słownictwo używane w prawie mojżeszowym również jest bogate i nie ogranicza się tylko do wymienionych przez Ciebie „nierządu” i „cudzołóstwa”.

Najbardziej dociekliwy badacz, uogólniając wszystkie biblijne zakazy dotyczące sfery seksualnej, musi stwierdzić: jedynym akceptowanym przez Boga aktem seksualnym jest współżycie męża i żony.

Można zadać sobie pytanie, czy prawo mojżeszowe było znane i przestrzegane w czasach Jezusa. Wszystko wskazuje na to, że tak. Możemy zauważyć, że faryzeusze mieli zamiar ukamienowania cudzołożnicy, w czym Jezus im przeszkodził (J 8,1-11). Jednak czy wolno nam uważać, że tym samym Jezus zezwolił na uprawianie cudzołóstwa? Chyba nie, skoro Jezus wyraźnie powiedział do ocalonej kobiety: „Idź i nie grzesz więcej”.


Natomiast nurt dionizyjski, pozbawiony dawnych bogów, wydobywa się na powierzchnię, paradoksalnie wybierając sobie za patrona szatana.




niedziela, 29 stycznia 2017

Po co półksiężyc?

Przejeżdżając w Warszawie obok historycznego miejsca reduty Ordona trudno nie dostrzec dominującego symbolu nowych czasów – meczetu islamistycznej Ligi Muzułmańskiej.



Minaret zwieńczony jest półksiężycem. Dlaczego księżycem? Krzyż na naszych kościołach ma oczywistą symbolikę, ale co oznacza księżyc? Oto, co wyszukałem:



W przedmuzułmańskiej Arabii słońce uważane było za boginię, a księżyc za boga. Bóg księżyc zwany był pod różnymi nazwami, a jedną z nich była Allah – skrót od al-Ilah. Allah, bóg księżyc, poślubił boginię słońce. Mieli trzy córki zwane Al-Lat, Al-Uzza – bogini Wenus i Manat. W innej wersji boginią słońca była Al-Lat – skrót od al-Illahat – Bogini. Badania archeologiczne dowodzą, że kult boga księżyca rozpowszechniony był w starożytności na całym Bliskim Wschodzie, od Persji przez Mezopotamię, aż po Egipt. Przed tym kultem przestrzega prorok Jeremiasz:

Jr 8:1-2

W owym czasie - wyrocznia Pana - wydobędą z ich grobów kości królów judzkich, kości ich przywódców, kości proroków, kości mieszkańców Jerozolimy. I rozrzucę je przed słońcem, księżycem oraz całym wojskiem niebieskim, których oni kochali, którym służyli, za którymi chodzili, których szukali, którym oddawali pokłony. Nikt ich nie pozbiera ani pogrzebie, lecz staną się nawozem na powierzchni ziemi.

Jr 19:13

Domy Jerozolimy i domy królów judzkich staną się nieczyste, podobnie jak miejsce Tofet: wszystkie domy, na których dachach palono kadzidło wszystkim zastępom niebieskim i składano płynne ofiary obcym bóstwom

Pogańscy Arabowie czcili boga księżyca Allaha poprzez modlitwy w kierunku Mekki kilka razy dziennie, pielgrzymki do Mekki, poprzez bieganie wokół świątyni Kaaba i całowanie umieszczonego w jej narożniku czarnego kamienia, rzucanie kamieni w szatana, post w miesiącu zaczynającym się i kończącym księżycem w nowiu, jałmużnę dla biednych. Mahomet tworząc islam wykorzystał więc elementy arabskiej religii pogańskiej oraz ideę monoteizmu z judaizmu i chrześcijaństwa. Odrzucił pozostałych bogów i boginie czczonych w Kaabie pozostawiając Allaha jako jedynego Boga. Podstawowe idee nie są w Koranie wyjaśnione, ponieważ były wyznawcom już wcześniej doskonale znane. Muzułmanie oficjalnie zaprzeczają temu, powołując się na niebiańskie pochodzenie religii. A faktycznie było pogańskie.



niedziela, 22 stycznia 2017

Memento dla prezesa Kaczyńskiego

Dotychczasowy prezydent Gambii Yahya Jammeh opuścił kraj po 22 latach sprawowania władzy. W grudniowych wyborach został pokonany przez Adamę Barrowa, jednak odmówił uznania wyniku tych wyborów, pod pozorem nieprawidłowości wyborczych. Wspólnota Gospodarcza Państw Afryki Zachodniej za zgodą Rady Bezpieczeństwa ONZ skierowała oddziały wojskowe do Gambii aby wymusić respektowanie demokracji. Wojska państw Afryki Zachodniej nie napotkały oporu. Prezydent elekt Adama Barrow przebywający w Senegalu wydał armii gambijskiej rozkaz pozostania w koszarach. Dowódca armii gambijskiej zapytany przez dziennikarzy skomentował, że żołnierze nie będą mieszać się w kwestię polityczną. Żołnierzy zachodnioafrykańskich powitają kwiatami, albo filiżanką herbaty. Jedyną realną ochronę eksprezydenta Jammeha stanowił oddział gwardii prezydenckiej, wywodzący się z jego współplemieńcow. Po negocjacjach z prezydentami Gwinei i Mauretanii zdecydował się ustąpić. W wystąpieniu telewizyjnym stwierdził, że nie ma potrzeby przelewania choćby jednej kropli krwi. Wraz z rodziną odleciał samolotem na emigrację do Gwinei.
Warto dodać, że wydarzenia te rozgrywały się na tle panicznej ewakuacji dziesiątek tysięcy zagranicznych turystów. Atrakcją turystyczną Gambii są rozległe nadatlantyckie plaże. Warto wspomnieć także o osobistej tragedii prezydenta elekta Barrowa. Kilka dni temu pies zaatakował i zabił jego ośmioletniego syna. Przebywający w Senegalu Barrow nie mógł uczestniczyć w pogrzebie.


Dlaczego zdecydowałem się opisać wydarzenia w tym egzotycznym kraju? Uważam, że to memento dla prezesa Kaczyńskiego. Nie można wykluczyć analogicznego scenariusza w Polsce. Unia Europejska stwierdza naruszenie demokracji i za zgodą Rady Bezpieczeństwa ONZ podejmuje decyzję o interwencji w Polsce. Na teren naszego kraju wkraczają oddziały słowackie, czeskie i niemieckie. Alternatywny organ uzurpujący władzę w Polsce wydaje z Brukseli wojsku polskiemu rozkaz pozostania w koszarach. Szef sztabu generalnego WP stwierdza w wywiadzie dla dziennikarzy, że armia nie będzie mieszać się w kwestie polityczne, a żołnierzy UE powitają kwiatami lub postawią im piwo... Przeraża mnie ta wizja.