Łączna liczba wyświetleń

sobota, 9 kwietnia 2016

Kilka słów w kwestii kompromisu aborcyjnego

W swoich wypowiedziach wielokrotnie popierałem obowiązujący kompromis aborcyjny. Jednak w świetle najnowszej inicjatywy ustawodawczej postulującej całkowity zakaz aborcji oraz wypowiedzi prezesa Kaczyńskiego:

W tych sprawach jako katolik podlegam nauce, którą głoszą biskupi i co do tego nie ma wątpliwości. Jestem przekonany, że ogromna większość klubu, a może w ogóle wszyscy, poprą tę propozycję.

nadal popieram obowiązujące prawo. Uważam, że biskupi nie mają prawa naginać religii dla celów politycznych. Jezus ani Biblia nie wypowiadają się na temat aborcji. Ochrona życia płodu wynika z ochrony życia człowieka – piąte przykazanie „Nie zabijaj”. Ale to przykazanie w istocie znaczy „nie morduj” i nie oznacza bezwarunkowego zakazu zabijania. Wyjątki to np. wojna, eliminowanie agresywnych napastników, kara śmierci. Płód musi w sensownym zakresie podlegać ochronie, wbrew histerycznej fobii lewaków, dla których jest śmiertelnym i znienawidzonym wrogiem. Ale nie może być świętą krową. Prawna możliwość zabicia płodu w przypadku: zagrożenia życia matki, gwałtu i ciężkiej nieuleczalnej choroby to sensowne wyjątki. Pierwszego przypadku nikt przy zdrowym umyśle nie kwestionuje. Przypadek gwałtu – zabicie płodu gwałciciela to odpowiednik kary biblijnej – ginęli nie tylko bezpośrednio winni, ale i ich rodziny, zwierzęta, a nawet roślinność.

Rdz19

24 A wtedy Pan spuścił na Sodomę i Gomorę deszcz siarki i ognia od Pana <z nieba>. 25 I tak zniszczył te miasta oraz całą okolicę wraz ze wszystkimi mieszkańcami miast, a także roślinność.

Przypadek aborcji eugenicznej – skoro płód po urodzeniu skazany jest na krótkie życie w męczarniach, to zabicie go jest aktem humanitarnym. Podobna sytuacja zdarzała się często w czasie wojen – śmiertelnie ranny, cierpiący żołnierz prosił kolegów, aby go dobili. Nieraz czynili to z własnej inicjatywy.

Nie należy zmieniać prawa aborcyjnego, ale wprowadzić bardziej przejrzyste kryteria i zapewnić możliwość skutecznej realizacji tego prawa. Konieczne jest zapewnienie ochrony przed naciskami ruchów pro- i antyaborcyjnych. Natomiast obecne inicjatywy niektórych środowisk katolickich domagające się całkowitego zakazu uważam za przejaw opętania. Próbują dorównać przeżywającemu szczyt potęgi islamowi. Istotą potęgi islamu jest sprowadzenie kobiety do roli pustynnego bydlęcia, co zapewnia dominację demograficzną. Próby naśladowania tej pustynnej religii skończą się dla katolików żałośnie. A w samym islamie wahadło totalitaryzmu prędzej czy później też odbije.

czwartek, 24 marca 2016

Sprzeciwmy się islamofobii

Zamachowcy przyjechali na lotnisko w Brukseli taksówką.



 El Bakraouiego, późniejszego zamachowca z Brukseli, zatrzymano w Gaziantep (południowa Turcja, w pobliżu granicy z Syrią) i odesłano do Holandii - informują źródła agencji Reutera. Dodają, że policja obserwowała mężczyznę i doszła do wniosku, że może on być dżihadystą. Jednak władze holenderskie zwolniły go, bo Belgia, której był obywatelem, nie znalazła dowodów na jego powiązania z terroryzmem. Według kolejnego informatora Reutersa, El Bakraoui ponownie przybył do Turcji 11 sierpnia. Dwa tygodnie później został ponownie deportowany.


Nasuwa się parę uwag o lewackich pizdach rządzących Europą. Ale uważam, że pomimo zamachów nie powinniśmy popadać w islamofobię. Islamistom powinniśmy dla ich bezpieczeństwa zapewnić jednolity strój:




I wysłać w bezpieczne miejsce:


niedziela, 20 marca 2016

Moda na sport

Siedzący tryb pracy doprowadził mnie wreszcie do konieczności ćwiczeń rehabilitacyjnych na kręgosłup. W przerwach między kolejnymi porcjami tortur rozmawiam z lekarką. Okazuje się, że sporo jest takich przypadków jak ja, ale większość stanowią sportowcy. Uprawianie sportu powoduje straszliwe kontuzje. Sportowcy zawodowi są pod opieką lekarzy, ich trening prowadzony jest przez fachowców, ale oczywiście nie udaje się im uniknąć problemów. Natomiast sport amatorski w wielu przypadkach okazuje się działaniem samobójczym. Porywy szlachetnego zapału doprowadzają do tego, że ledwo mogą się poruszać i jęczą przy tym z bólu. Wielokrotnie słyszałem ich przypominające odgłos hieny wycie przez parawan w gabinecie rehabilitantki.

Moda na sport owocuje nie tylko utratą zdrowia, może doprowadzać do upodlenia i degeneracji moralnej. Ważą się losy udziału rosyjskiej ekipy lekkoatletów na olimpiadzie w Brazylii. Ale nie mam na myśli tylko dopingu. Osobliwym przykładem jest sąsiednie miasteczko. Popularność zdobył w nim klub karate. Popularność to za mało powiedziane. Ćwiczą wszyscy – młodzież, starcy i dzieci. Szereg za szeregiem karnie wykonują ćwiczenia, wykrzyczane japońskie słowa rozlegają się nad miastem jak grom. W pierwszym szeregu ćwiczą – a jakże – miejscowi dowódca policji, burmistrz i proboszcz. Apogeum następuje w trakcie obchodów chińskiego nowego roku. Na ulicach dominują tłumy w białych i czarnych kimonach, dzieciaki obsługują szalejące czerwone smoki.

Za fasadą demokracji prawdziwym szefem szefów tego miasta stał się sensei. W tej sytuacji nie dziwi, że nie zabrakło pieniędzy na wybudowanie nowego dojo za 65 milionów zł. Nie dziwi, że jednym z udziałowców spółki prowadzącej budowę był sensei. Osoby próbujące cokolwiek kwestionować napotykają na skuteczną perswazję ze strony nieznanych sprawców. Trudno pogodzić się jednak z próbami ingerencji w życie sąsiednich wsi. Konfliktowa sytuacja pojawiła się w moim sąsiedztwie. Niedaleko mieszka 10-letnia dziewczynka, ładna, szczupła brunetka, nazwijmy ją Klara. Nie wiadomo dlaczego sensei zaproponował jej osobiste treningi. Odmówiła. Szok. Senseiowi się nie odmawia. Zaczęły się problemy. Pojawiły się groźby, zaczepki ze strony agresywnych wyrostków. Wreszcie zaatakowali Klarę. I kolejny szok – cała wieś widziała jak wracali słaniając się, zakrwawieni, zmasakrowani przez dziewczynkę. Nie wiem jak to wyjaśnić. Pojawiły się plotki, że to dziadek przekazał Klarze swój styl walki. W każdym razie trzymamy kciuki za  dzielną dziewczynę.

Oczywiście sport bez przesady może być pożyteczny i sympatyczny. Na koniec więc parę propozycji modowych.

ochraniacz na biust


 ochraniacz na krocze


https://www.decathlon.pl/C-614003-karate

niedziela, 13 marca 2016

Moda na minerały

Moda to nie tylko strój, ale także zdobiące ciało kobiety kamienie szlachetne. Nie mogłem więc nie udać się na Giełdę Minerałów w warszawskim PKiN.


Te są trochę za duże, aby na siebie zawiesić.




Te modele bardziej poręczne, widać, że jak się ich dużo zawiesi, mogą całkowicie zastąpić ubranie.



Poprzestałem jednak na uzupełnieniu swojej kolekcji żab ogrodowych.




Sam Pałac Kultury, jak zwykle. Warto zwrócić uwagę, że nad głównym wejściem od ul. Marszałkowskiej pod neonem z napisem Pałac Kultury i Nauki jest prostokątna dykta. Pod dyktą ukryte są słowa „imienia Józefa Stalina”. Turyści beztrosko zwiedzający ten gmach będący ikoną Warszawy nie zdają sobie sprawy z kryjącego się w jego murach mrocznego przekleństwa. Może być ono związane z przedwojenną przeszłością tej dzielnicy. Bliskość Dworca Głównego przesądziła o specyfice okolicy – obfitującej w hotele, restauracje, spelunki i największy w Warszawie wybór domów publicznych.



Po wojnie, pomimo że część kamienic nadawała się do odbudowy, cały kwartał bezlitośnie wyburzono, aby zrobić miejsce na Pałac Kultury. Kultury i nauki – ale w jego fundamentach, w jego murach przetrwała klątwa dawnego ducha tego miejsca – wulgarność, seks, krwawe rozrachunki. Wystarczy zejść na poziom minus jeden – mieści się tam niewielka galeria handlowa, szatnia, ale najsilniejsze wrażenie wywierają toalety. Udałem się tam przed rozpoczęciem zwiedzania minerałów. Przy pisuarach kręcili się jacyś dziwni faceci, więc skierowałem się do kabiny. Zwróciły moją uwagę ścianki działowe wyglądające, jakby wykonano je z blachy pancernej. Nie przeszkodziło to pracowitym i zapobiegliwym gejom wywiercić z obu stron otworów obserwacyjnych. Starałem się więc lać dyskretnie. Nie zapobiegło to jednak dziwnym szeptom i westchnieniom dobiegającym zza ścianek. Dominującym odczuciem był wszakże zapach – niezwykle intensywny zapach kału. Zapach był tak silny, że moim zdaniem nie mógł być naturalny. Podejrzewam, że zastosowano syntetyczny zapach kału – geje wyperfumowali nim pomieszczenie, aby ubarwić i pogłębić swoje doznania. Działania gejów są jednak niewinną zabawą w porównaniu z tym, co dzieje się w toalecie damskiej. Legenda miejska mówi, że odbywają się tam nielegalne aborcje. Owłosione satanistki w czarnych koszulach wynoszą w plastikowych pudłach zakrwawione płody. Nie mogę tego potwierdzić, ale z dzieciństwa pamiętam inne dziwne wydarzenia dziejące się w Pałacu. Uczęszczałem do Pałacu Młodzieży na zajęcia ze sztuki. Niestety nie przykładałem się do tego – teraz taka wiedza i kunszt byłyby bezcenne do prowadzenia bloga modowego. Zamiast udziału w zajęciach zgłaszałem się do młodzieżowej służby ochrony. Dzięki otrzymanej karcie mogłem otwierać drzwi i przenikać do różnych części Pałacu. Rozszerzając zakres swojej eksploracji dotarłem na poziom minus 2 – piwnice. Obecnie w prasie warszawskiej serwuje się ckliwe historyjki o dyżurujących tam kotach pałacowych. Podobno w okresie komuny na poziomie minus 3 funkcjonowała linia kolejowa łącząca Pałac z podziemiami gmachu KC PZPR. Do tej pory badaczom nie udało się dotrzeć na poziom minus 3. Ale pośrednim potwierdzeniem istnienia tego połączenia były incydenty, których w dzieciństwie byłem świadkiem w kompleksie piwnic na poziomie minus 2: 

Dobiegły mnie potworne krzyki i prośby o litość – ostrożnie podszedłem. Okazało się, że zbliżyłem się do miejsca tortur i kaźni – prawdopodobnie przeprowadzanych przez SB na przeciwnikach politycznych. Kilkukrotnie natrafiłem na takie sytuacje, a jeszcze częściej napotykałem na ślady krwi. Zdarzały się też na inne sytuacje. Piwnice Pałacu były sceną brutalnych gwałtów. W Pałacu Młodzieży był basen na którym dziewczęta trenowały taniec artystyczny na wodzie. Docierający z gmachu KC towarzysze udawali się na widownię i kazali sobie odławiać wybrane zawodniczki. Finał następował w piwnicach, przykro było słuchać ich daremnych próśb, krzyku i płaczu.

Czasy komuny minęły, ale Pałac ciągle żyje, jego klątwa ciągle działa. Dlatego turysto – nie daj się zwieść ckliwej reklamie tej ikony Warszawy – w tym gmachu coś może przytrafić się także akurat Tobie!

niedziela, 6 marca 2016

Eliminacje do konkursu Eurowizji - przegląd stylizacji modowych

Dotychczas nie interesował mnie konkurs Eurowizji, a zwłaszcza krajowe eliminacje. Nie można jednak nie docenić wagi tego wydarzenia w zakresie promowania stylizacji modowych. To naturalne, że celebryci wyznaczają trendy, za którymi podążają ich fani, a nawet szersze grupy społeczne.

Oskarża się prezesa Jacka Kurskiego o spowodowanie prawicowego odchylenia w TVP. Przykład preselekcji do Eurowizji jest tego dobitnym zaprzeczeniem. Przypomnijmy, że w okresie rządów PO, w 2014 roku reprezentował Polskę seksistowski i faszystowski utwór My Słowianie Donatana i Cleo.



Wczorajsze eliminacje okazały się całkowitym odwróceniem tego trendu, zasłużonym triumfem politycznej poprawności. Miejsce trzecie zajęła Edyta Górniak – piosenkarka pochodzenia cygańskiego. Miejsce drugie zajęła Margaret – piosenkarka promująca liberalizm obyczajowy. Ubrana w skromną sukienkę przeszytą kolorowymi sznurkami, której dół momentami nie dochodził jednak do dolnej wypukłości majtek. Z góry odpieram ewentualne oskarżenia konserwatywnych komentatorów – artystka jest niewysoka, ma krótkie nogi, ale mimo to zgrabne. Wybrana stylizacja pozwoliła efektownie zaprezentować je w całości. I wreszcie zasłużone miejsce pierwsze dla Michała Szpaka – piosenkarza promującego styl metroseksualny, właściwie transseksualny. Tym razem ograniczył się do skromnej stylizacji – czerwony frak, czarna koszula, długie rozpuszczone włosy, paznokcie pomalowane na czarno.




krótki przegląd kreacji modowych artystów





relacja z próby zwycięskiej piosenki Colour of Your Life

Okazuje się, że można. Wyniki są, jakie są i prezes Kaczyński nie unieważnia ich, nie odwołuje Jacka Kurskiego. Wynik eliminacji to kolejny dowód całkowitego fałszu oskarżeń opozycji o brak demokracji, prawicowy autorytaryzm.

niedziela, 28 lutego 2016

Wybieram się do sauny

Szukając dróg ucieczki od przedwiosennej depresji zacząłem rozważać wizytę w saunie. Podobno to pomaga. Ale nigdy do tej pory nie byłem w saunie. Jak się ubrać – w kostium kąpielowy, ręcznik, czy jak??? Zapoznałem się z opiniami fachowców.

Co ze strojem? Do sauny fińskiej i łaźni wchodzimy bez kostiumów kąpielowych. Decydują o tym względy zdrowotne i higieniczne. W saunie intensywnie się pocimy, a skład naszego potu w 80 procentach podobny jest do składu moczu. To tak, jakby ktoś załatwił się do kostiumu kąpielowego, który wykonany jest ze sztucznego materiału. Przebywając w takim kostiumie w wysokich temperaturach istnieje niebezpieczeństwo poważnego poparzenia. Jak w takim razie przemóc własny wstyd? Jeżeli się wstydzimy, możemy zawinąć się ręcznikiem. Absorpcja ciepła jest ograniczona, a pocimy się w ręcznik.

Zawinąć się w ręcznik – może to praktyczne, ale stylistycznie zbyt mało wyrafinowane. Poszukałem innej porady.
W saunie przydadzą się:

Ręcznik duży – do zawijania się
Ręcznik – na wymianę i  do siedzenia na ławce
Szlafrok
Zapaska, pareo, kilt, czapeczka – ,,odzież’’ podnosząca komfort saunowania, do zawijania się tylko z naturalnych materiałów (len, bawełna)
Klapki – poruszanie się wyłącznie w klapkach pod prysznicem, ciągi komunikacyjne, dla higieny
Kosmetyki – szampon, żel pod prysznic, balsam nawilżający skórę
Woda – woda do picia, najlepiej mineralna uzupełniająca sole i minerały
Co w saunie jest zbędne:

Strój kąpielowy, spodenki kąpielowe, klapki – głównym składnikiem są substancje chemiczne (chemia organiczna) pochodne ropy naftowej. W wyniku oddziaływania wysokiej temperatury uwalniane są szkodliwe i szybko wchłanianie przez nasz organizm związki chemiczne oraz wydzielają się nieprzyjemne zapachy. Efektem wchodzenia do sauny w kostiumie kąpielowym jest jego zniszczenie oraz możliwość poparzenia przez kumulację ciepła
Biżuteria, zegarki – bo mogą powodować oparzenia skóry
Telefon – możne ulec zniszczeniu, czas w saunie jest tylko dla nas i problemy niech pozostaną przed sauną

Dlaczego w saunie bez stroju kąpielowego?
Tradycja – z czasów starożytnych, tak korzystają z sauny wszyscy miłośnicy i znawcy tematu

Zdrowie – lepsze pozbywanie się ciepła, toksyn, oddychanie skóry. Nie trujemy siebie i innych przebywających w saunie uwalniającymi się substancjami z kostiumów

Komfort – organizm nie przegrzewa się, dłużej i przyjemniej spędzamy czas w saunie, równomiernie i na całej powierzchni skóry dochodzi do wymiany gazowej i wydzielania potu oraz toksyn
Ekonomia – nie niszczymy swojego kostiumu kąpielowego, który, jak nazwa wskazuje służy, do kąpieli w basenie, pływania.

Ten drugi trend stylistyczny wydał mi się bardziej obiecujący: zapaska, pareo, kilt, czapeczka.
Zapaska «obszerny, wełniany fartuch noszony dawniej przez wiejskie kobiety»



Pareo – tradycyjna spódnica noszona przez kobiety na Tahiti, zbliżona do malajskiego saronga. Obecnie oznacza prostokątną, kwadratową lub trójkątną chustę z cienkiej tkaniny, noszoną jako część damskiego stroju plażowego i zawiązywaną zwykle na biodrze.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Pareo

 
 I wreszcie okazja, żeby bez obciachu założyć kilt.
 
 
English: Kilt and Sporran worn as formal evening wear
Date   June 2009
Source           Own work
Author          Jongleur100
https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Kilt%26Sporran.jpg

A na głowę czapeczka



Dla mnie i zapewne dla większości Polaków wybranie się do sauny goło wydaje się zbyt liberalne obyczajowo. Myślę, że z tej listy można śmiało wybrać coś odpowiedniego. Pozwoli to przełamać barierę psychologiczną i rozpocząć rozkoszować się dobrodziejstwami tej formy leczniczego relaksu.