Zgwałcona przez wilki?

"Taki przejazd przez Polskę to przede wszystkim kolejny popis Putina, kolejna prowokacja”

"Gangsterzy, którzy robią, co chcą i strzelają do kogo chcą".

Inni proponują: "Zablokować trasę przy samym przejściu granicznym i nie puścić ich dalej i tyle! Nie dla Ruskich parad jest Polska".

Ten pomysł nie podoba się polskim motocyklistom. Na Facebooku powstały już przynajmniej trzy grupy chcące zablokować przejazd. Najliczniejsza nazywa się "Nie dla przejazdu bandytów z Rosji przez Polskę" i ma 6,4 tys. zwolenników.

http://m.lublin.gazeta.pl/lublin/1,106513,17736406,Prokremlowski_klub_motocyklowy_w_Polsce__Sa_protesty.html

27 kwietnia mieszkańcy Terespola organizują pierwszą blokadę przejazdu. „Stańmy im na drodze, przypomnijmy o 22 tysiącach polskich oficerów zabitych w Katyniu, o 111 tysiącach Polaków wymordowanych w ZSRR w 1937 i w 1938 roku, o setkach tysięcy Polaków wywiezionych w bydlęcych wagonach na Syberię i do Kazachstanu” - piszą na facebookowej stronie wydarzenia organizatorzy blokady.

http://niezalezna.pl/65947-nie-dla-przejazdu-nocnych-wilkow-przez-polske-co-z-wizami-dla-gangsterow-putina

- Zapowiedź przejazdu traktuję jako prowokację - mówiła o "Nocnych wilkach" Ewa Kopacz. Przyznała, że nie wiadomo, czy rosyjscy motocykliści ubiegają się o wizy wjazdowe do Polski. - Jeśli to ma zaburzyć nasze bezpieczeństwo, po to jest prawo, aby się nim posługiwać - zapowiedziała jednak.

http://www.tokfm.pl/Tokfm/1,103087,17755885,Nocne_wilki_w_Polsce__Kopacz_w_TOK_FM__Prowokacja_.html

Histerię ogólnonarodowych protestów wywołał plan rosyjskiego klubu motocyklowego uczczenia 70 rocznicy zakończenia II wojny światowej. Motocykliści zamierzają pod koniec kwietnia przejechać trasę z Moskwy przez Mińsk, Brześć, Wrocław, Bratysławę, Wiedeń, Pragę do Berlina. Nocne Wilki to klub motocyklowy popierający rosyjski nacjonalizm i prawosławie. Jego członkowie zadeklarowali wierność wobec Władimira Putina, który chętnie się z nimi pokazuje. Aktywnie wspierali działania Rosji w czasie aneksji Krymu, a obecnie separatystyczne republiki na wschodzie Ukrainy. Rosyjscy motocykliści organizują takie rajdy od kilku lat i nie wywoływało to w Polsce żadnego problemu. Dlaczego właśnie w tym roku pojawił się masowy ruch protestu? Zwolennicy blokady tłumaczą, że w poprzednich latach nie było agresji Rosji na Ukrainie.

A ja zadaję pytanie czy duża część Polaków nie oczadziała od bezwarunkowego popierania Ukrainy? Ukraina to państwo utworzone przez komunistyczny reżim sowiecki na etnicznych ziemiach ukraińskich, ale także rosyjskich, polskich, węgierskich, rumuńskich. Czy gdyby hipotetycznie założyć, że Polsce udałoby się odzyskać Lwów, to nasi motocykliści nie powitaliby tego z entuzjazmem? Oczywiście współczesna Polska nie ma żadnych pretensji terytorialnych do Ukrainy, szanuje jej integralność i jesteśmy jej sojusznikiem. Ale nie może to oznaczać bezwarunkowego owczego ukrainofilskiego pędu. Ukraińcy absolutnie nie przejmują się polską wrażliwością historyczną. W dniu uroczystej wizyty prezydenta Komorowskiego ukraińska Rada Najwyższa przyjęła ustawę o uznaniu członków UPA i OUN za bojowników o wolność i niezależność Ukrainy, pomimo ich odpowiedzialności za mordy na Polakach.

Polska jest sojusznikiem Ukrainy, ale Rosja nie powinna być naszym wrogiem. Nie każdy rozumie, że optymalna polityka zagraniczna nie może mieć charakteru totalnego. Konflikt na poziomie politycznym nie wyklucza współpracy ekonomicznej, naukowej, kulturalnej, budowania osobistych więzi przyjaźni pomiędzy obywatelami. To będzie procentować w przyszłości. Polska jest militarnie wielokrotnie słabsza od Rosji, dlatego budowanie wielopoziomowych pozytywnych relacji z tym państwem jest naszym najlepszym zabezpieczeniem. Władze Rosji zdają sobie z tego sprawę i w okresach ochłodzenia relacji politycznych organizują prowokacje – np. medialne rozdmuchiwanie przypadkowej bójki pomiędzy Rosjanami i Polakami na terenie naszego kraju i w efekcie wprowadzanie sankcji np. na mleko. Czy planowany rajd ma doprowadzić do takiej prowokacji? Na pewno nie leży to w naszym interesie. Rozdmuchiwanie sprawy przez nasze media i niektórych polityków jest albo irracjonalne, albo działają one na zlecenie dysponentów, których celem jest definitywne skłócenie Polski z Rosją.

Na szczęście oprócz obecnego konfliktu na poziomie rządów żywotna jest słowiańska inklinacja i tradycja do przyjaźni na poziomie bezpośrednich kontaktów Polaków i Rosjan. Polscy członkowie Motocyklowego Rajdu Katyńskiego byli zawsze serdecznie przyjmowani przez swoich rosyjskich kolegów, także Nocne Wilki. Nie wyobrażają sobie, aby nie odwzajemnić się tym samym w Polsce. Komandor polskiego rajdu Wiktor Węgrzyn zapowiedział, że w razie potrzeby Rajd Katyński będzie chronił rosyjski klub Nocne Wilki podczas przejazdu przez nasz kraj. I tak trzymać. Czasem tak bywa, że prości ludzie przejawiają więcej zdrowego rozsądku od naszego rządu.

Żoliborz Kaczyńskiego

Korzystając z wiosennej wreszcie pogody wybrałem się na zwiedzanie warszawskiego Żoliborza. Plac Wilsona przypominał plac w jednostce wojskowej – grupy mieszkańców karnie ustawiały się w grupy i szykowały do wymarszu – cykliści, biegacze, chodziarze z kijkami, rolkarze, studenci – strażacy. Obok park z pięknie odrestaurowanym carskim Fortem Sokolnickiego. Wewnątrz fortu oddziały dzieci zmierzały się w walce na miecze laserowe. Zdegustowany tym widokiem, poszedłem dalej mniejszymi uliczkami w głąb dzielnicy. Na ogół jednopiętrowe domy w stylu modernizmu. Ogródki z wiosennymi kwiatami. Wrażenie przytulności, wzajemnej więzi i życzliwości mieszkańców. Niesłychany kontrast tej odizolowanej dzielnicy od reszty Warszawy – cechującej się żywiołowym ruchem ulicznym, wysokimi gmachami, natrętnymi reklamami i biznesem, brakiem sentymentalizmu, bezwzględnością, a nawet brutalnością. Żoliborz zachował elitarnego ducha przedwojennej dzielnicy inteligenckiej – oficerów, urzędników, dziennikarzy.

Nie mogłem w tym momencie uniknąć skojarzenia z prezesem i głównym ideologiem PiS Jarosławem Kaczyńskim, który wychował się i mieszka w tej dzielnicy. Mieszkańcy Żoliborza – swoi, inteligentni, kulturalni, lepsi – w odróżnieniu od podejrzanej zbieraniny z reszty Warszawy. Odnajduję w tej wizji paradygmat PiS: zwolennicy PiS – prawi, sprawiedliwi, uczciwi, patrioci – wszyscy inni to oszuści, złodzieje, aferzyści, degeneraci, zdrajcy. Wpojony w dzieciństwie etos żoliborski uległ genialnej transformacji w etos czołowej ogólnonarodowej partii politycznej.

Po nasyceniu się pięknem promieniujących życzliwością uliczek, ruszyłem dalej. Każdy spacerujący po Żoliborzy nieuchronnie trafi na cytadelę. Mieszkańcy dzielnicy potrafili ten obiekt na swój sposób obłaskawić. Wielka fosa porośnięta trawą zmieniła się w miejsce masowego opalania, grillowania, wybieg dla ludzi i psów. Zafascynowała mnie pomysłowość niektórych – na przykład jako stolik wykorzystywali deskę do prasowania.

Pomimo sielanki w fosie potężne ceglane mury obronne od 1834 roku nadal wyglądają groźnie. To symbol potęgi carów rosyjskich, ich dominacji i władzy nad Warszawą. Nasunęła mi się kolejna refleksja związana z prezesem PiS. Wychował się w cieniu cytadeli – czy nie tłumaczy to jego antyrosyjskości, która stała się podstawą doktryny polityki zagranicznej PiS. A z drugiej strony – potęga cytadeli symbolizuje potęgę państwa. Stąd propaństwowość PiS – doktryna silnego państwa z silnym aparatem urzędniczym, armią, policją, państwa skrupulatnie kontrolującego i nadzorującego wszystkie dziedziny życia społecznego.

Koncepcja odnajdywania źródeł doktryny politycznej partii w etosie miejsca ich zamieszkania w dzieciństwie, zainspirowana wizytą na Żoliborzu, okazała się według mnie niezwykle skuteczna. Dlatego kolejną wizytę złożę na gdańskim blokowisku - środowisku blokersów, w którym mieszkał w Donald Tusk, aby odgadnąć genezę doktryny PO.

Chrześcijaństwo - czyściec - reinkarnacja?

Wspólną cechą religii semickich jest wiara w Sąd Ostateczny poprzedzony masowym wstawaniem ludzi z grobów:

W judaizmie wiara w zmartwychwstanie zakłada przebudzenie się wszystkich prawowiernych Żydów w dniu sądu ostatecznego. Z tego względu Żydzi grzebią zmarłych w pozycji prenatalnej, skierowanej w stronę Jerozolimy, aby mogli oni wstać jak najszybciej z grobu na dźwięk trąb obwieszczających sąd ostateczny. Według niektórych odłamów judaizmu warunkiem zmartwychwstania jest zachowanie w grobie szczątków ciała zmarłego, z czego w dużym stopniu wynikają starania Żydów o zachowanie w stanie nienaruszonym miejsca pochówku swoich najbliższych.

W islamie wiara w zmartwychwstanie w dniu sądu ostatecznego jest zbliżona do wersji chrześcijańskiej, choć Koran nie opisuje jej tak obrazowo jak Apokalipsa. Zgodnie z Koranem jako pierwszy ma być przebudzony Mahomet, który razem z Mojżeszem ma stać przy tronie Allaha. Pozostali ludzie mają być obudzeniu z grobów i zostać poddani sądowi ostatecznemu, który ma trwać 50 000 lat. Wiara w inne formy zmartwychwstania jest w islamie zabroniona.

Przedchrześcijańskie wierzenia aryjskie zakorzenione w Europie śmiertelność ciała przeciwstawiały kontynuacji istnienia duszy, która po śmierci udawała się np. do Walhalli lub podlega reinkarnacji, jak we współczesnym hinduizmie. Rozpowszechnione było palenie ciał zmarłych, zamiast ich skrupulatnego przechowywania. Dlatego Europejczykom trudno było zaakceptować semicką ideę Sądu Ostatecznego:

KKK 996 Od początku chrześcijańska wiara w zmartwychwstanie spotykała się z niezrozumieniem i oporami. "W żadnym punkcie wiara chrześcijańska nie spotyka więcej sprzeciwu niż w stosunku do zmartwychwstania ciała" Bardzo powszechnie jest przyjmowane przekonanie, że po śmierci życie osoby ludzkiej trwa w sposób duchowy. Ale jak wierzyć, że to ciało, którego śmiertelność jest tak oczywista, mogłoby zmartwychwstać do życia wiecznego?

Religia katolicka śmiało rozwiązała ten problem – nie odrzucając Sądu Ostatecznego wprowadziła koncepcję sądu szczegółowego: bezpośrednio po śmierci dusza trafia do piekła, nieba, lub czyśćca w zależności od oceny uczynków zmarłego. Był to krok teologiczny w stronę wierzeń aryjskich.

KKK 1030 Ci, którzy umierają w łasce i przyjaźni z Bogiem, ale nie są jeszcze całkowicie oczyszczeni, chociaż są już pewni swego wiecznego zbawienia, przechodzą po śmierci oczyszczenie, by uzyskać świętość konieczną do wejścia do radości nieba.

KKK 1031 To końcowe oczyszczenie wybranych, które jest czymś całkowicie innym niż kara potępionych, Kościół nazywa czyśćcem. Naukę wiary dotyczącą czyśćca sformułował Kościół przede wszystkim na Soborze Florenckim i na Soborze Trydenckim. Tradycja Kościoła, opierając się na niektórych tekstach Pisma świętego, mówi o ogniu oczyszczającym: Co do pewnych win lekkich trzeba wierzyć, że jeszcze przed sądem istnieje ogień oczyszczający, według słów Tego, który jest prawdą. Powiedział On, że jeśli ktoś wypowie bluźnierstwo przeciw Duchowi Świętemu, nie zostanie mu to odpuszczone ani w tym życiu, ani w przyszłym (Mt 12, 32). Można z tego wnioskować, że niektóre winy mogą być odpuszczone w tym życiu, a niektóre z nich w życiu przyszłym.

Protestanci generalnie odrzucają tę doktrynę, powołując się na Biblię. Nie wiem, jakie jest stanowisko poszczególnych religii protestanckich, ale na portalu biblijnym z USA znalazłem następujący komentarz:

Czy doktryna czyśćca pozostaje w zgodzie z Biblią? Absolutnie nie!

Jezus umarł, aby zapłacić karę za wszystkie nasze grzechy (Rzymian 5:8). Izajasza 53:5 mówi: “Lecz on zraniony jest za występki nasze, starty za winy nasze. Ukarany został dla naszego zbawienia, a jego ranami jesteśmy uleczeni.” Jezus cierpiał za nasze grzechy abyśmy mogli zostać uwolnieni od cierpienia. Powiedzenie, że my także musimy cierpieć za nasze grzechy jest stwierdzeniem, że cierpienie Jezusa było niewystarczające. Powiedzenie, że musimy odpokutować nasze grzechy przez oczyszczenie się w czyśćcu jest zaprzeczeniem wystarczalności ofiary przebłagalnej Chrystusa (1 Jana 2:2). Koncepcja, że musimy cierpieć za nasze grzechy po śmierci jest sprzeczna z wszystkim co Biblia mówi o zbawieniu.

Czyściec, jak i wiele innych katolickich dogmatów, jest oparty na niezrozumieniu natury ofiary Chrystusa. Katolicy postrzegają Mszę / Eucharystię jako reprezentację ofiary Chrystusa, ponieważ nie rozumieją, że raz na zawsze ofiara została złożona, że była ona absolutnie doskonała i całkowicie wystarczająca (Hebrajczyków 7:27). Katolicy postrzegają chwalebne uczynki jako przyczyniające się do zbawienia, dlatego, że nie rozumieją, że w ofierze Chrystusa nie ma potrzeby dodatkowego naszego „ wkładu” (Efezjan 2:8-9).

http://www.gotquestions.org/Polski/czysciec.html

Można prowadzić z protestantami dyskusję na temat interpretacji Biblii, wszakże przyznaję, że na ogół można ufać ich rzetelności w tym zakresie. Źródłem wiary katolickiej nie jest jednak wyłącznie Pismo Święte, ale także Tradycja. Wiele rozwiązań protestanckich jest według mnie sensownych i można by je wprowadzić do religii katolickiej, ale w przypadku idei sądu szczegółowego i czyśćca jestem głęboko przekonany o słuszności naszej doktryny.

Katolicy nie interpretują Biblii dosłownie. Od drugiej połowy XX wieku nie odrzucają teorii ewolucji.

Wspólnota wierzących z uznaniem spogląda na poszukiwania kosmologii, astrofizyki, biologii, fizyki, chemii i najróżniejszych nauk humanistycznych, które wspaniale wzbogaciły naszą wiedzę o wieku i wymiarach wszechświata, o powstawaniu form żywych oraz o pojawieniu się człowieka. Skłaniają nas one do podziwu dla wielkości Stwórcy, do postawy wdzięczności za wszystkie Jego dzieła oraz za rozum i mądrość, których udziela On uczonym i badaczom (por. KKK 283). Warto pamiętać, że już w 1950 r., w Encyklice "Humani generis", Papież Pius XII, uwzględniając stan badań naukowych swojej epoki, a zarazem wymogi stawiane przez teologię, uznawał doktrynę "ewolucjonizmu" za poważną hipotezę, godną rozważenia i pogłębionej refleksji.

http://www.katolik.pl/kosciol-wobec-ewolucji,1361,416,cz.html

Bóg nie jest „czarodziejem z magiczną różdżką, ale Stwórcą, który daje istnienie wszystkim bytom". Papież Franciszek powiedział tak podczas spotkania z członkami Papieskiej Akademii Nauk, wyjaśniając jednocześnie, że teorie ewolucji i wielkiego wybuchu nie są sprzeczne z nauczaniem Kościoła. Wręcz przeciwnie, obydwie wymagają istnienia Stwórcy.

http://natemat.pl/122033,teoria-ewolucji-nie-jest-sprzeczna-z-nauczaniem-kosciola-papiez-franciszek-spotkal-sie-z-naukowcami

Badania socjologiczne wykazały dosyć powszechną także wśród katolików wiarę w reinkarnację. Reinkarnacja będąca formą ewolucji duchowej byłaby uzupełnieniem ewolucji biologicznej. Teoria ta pasuje do współczesnego racjonalnego obrazu świata. Swoista kontynuacja istnienia duszy odpowiada funkcjonującej w fizyce zasadzie zachowania energii.

Kościół katolicki stanowczo odrzuca ideę reinkarnacji:

Reasumując, doktryna ta jest absolutnie nie do przyjęcia dla każdego, kto wyznaje wiarę chrześcijańską. Reinkarnacji nie da się bowiem pogodzić z ewangeliczną nauką, która głosi, że zbawienie - dar Boży w Jezusie - dokonuje się w jednym tylko życiu. Przez stulecia Kościół powtarzał słowa Listu do Hebrajczyków: "Postanowione ludziom raz umrzeć a potem sąd"(Hbr 9, 27). Na Soborze Florenckim (1439 r.) ogłoszono uroczyście, że los człowieka rozstrzyga się raz na zawsze po śmierci. Podobnie w sposób pośredni reinkarnacja odrzucona została przez Sobór Watykański II (1962-65) w Konstytucji dogmatycznej o Kościele (nr 48), w miejscu, w którym stwierdza się, że życie ludzkie jest niepowtarzalne (...)

Reinkarnacja jest nie do pogodzenia z wielką godnością, jaką zostaliśmy obdarzeni. Bóg stwarza każdego człowieka jako istotę wyjątkową i niepowtarzalną oraz pragnie, aby spełnił się on w wieczności, mając za podstawę wiarę i zasługi zgromadzone w życiu doczesnym. Teoria reinkarnacji kontrastuje również z nauką o zmartwychwstaniu ciał. Bóg nie stwarza dla zagłady i pragnie zbawienia całego człowieka, ostatecznie także w jego cielesności. Które więc ciało miałoby być przeznaczone do zmartwychwstania, co działoby się z pozostałymi?

Wiara w zmartwychwstanie oraz reinkarnacja są całkowicie rozbieżne, tak jak dalekie są od siebie systemy religijne i kulturowe, z których pochodzą chrześcijaństwo i hinduizm. Wiarę w reinkarnację wyklucza chrześcijańska koncepcja zbawienia.

http://www.kosciol.pl/content/article/20040327170251624.htm

Współcześnie dowody empiryczne na istnienie reinkarnacji nie są jednoznacznie przekonywujące. Opierają się na weryfikacji informacji przekazywanych przez dzieci, które przypominały sobie fakty z domniemanego poprzedniego wcielenia.

Załóżmy, że zjawisko to zostanie poddane systematycznym badaniom naukowym i zostanie w znacznym stopniu potwierdzone, podobnie jak stało się z teorią ewolucji. Czy Kościołowi pozostanie trwanie przy dotychczasowej negacji?

W zacytowanym tekście padły słowa o całkowitej rozbieżności chrześcijaństwa i hinduizmu. O całkowitej rozbieżności możemy mówić w przypadku religii semickich i hinduizmu. Chrystus nauczał w środowisku semickim, ale Żydzi i Arabowie odrzucili jego naukę, zaś trwale przyjęła się ona w aryjskim społeczeństwie Europy. Jak napisałem wyżej – idea sądu szczegółowego i czyśćca była zdecydowanym krokiem w stronę wierzeń aryjskich. Nie jedynym zresztą. Wystarczyłoby zinterpretować reinkarnację jako formę realizacji czyśćca. Niewątpliwie pojawiłyby się kwestie teologiczne – do rozstrzygnięcia przez uprawnione do tego gremia teologów. Przykładowa interpretacja:

Czy podważyłoby to sens zmartwychwstania Jezusa? Skoro każdy i tak podlega reinkarnacji, to na czym polegałaby wyjątkowość tego wydarzenia? Nie byłaby to zwykła reinkarnacja. Jezus, jako człowiek i jednocześnie Bóg, ukazał, że znajduje się ponad cyklem życia i śmierci. Ukazał drogę – sąd ostateczny dla każdego indywidualnie byłby przerwaniem cyklu reinkarnacji i ostatecznym zjednoczeniem się z Bogiem. Sądu Ostatecznego opisanego w Biblii z masowym wstawaniem ciał z grobów nie należałoby traktować dosłownie.

Na dziś są to oczywiście spekulacje. Stanowisko Kościoła jest jednoznaczne.

Lot z bezbożnym

Współczesne społeczeństwo jest społeczeństwem tolerancji. Każdy jest równy, każdemu trzeba dać szansę. Osoba po przejściach problemów psychiatrycznych może zostać pilotem, psychol morderca po odsiedzeniu 25 lat wychodzi na wolność, terroryści islamscy mogą spokojnie funkcjonować w społeczeństwie europejskim, dysleksja i dyskalkulia to zaburzenia – a nie nieuctwo, otyłość to puszystość, anoreksja to sylwetka top modelki, para homoseksualistów to małżeństwo i może adoptować dzieci, mężczyzna może obciąć sobie jaja, albo tylko udawać, że to zrobił, aby być uważanym za wzór nowoczesnej kobiety.

Oczywiście nie mam na myśli tradycyjnej tolerancji – niechętnego znoszenia czegoś, czego się nie akceptuje, ale współczesną tolerancję lewacką – bezkrytyczne uwielbianie wszelkich odstępstw od normy zdrowia fizycznego i psychicznego ze szczególnym uwzględnieniem zboczeń seksualnych. Tradycyjne społeczeństwo z tradycyjną tolerancją jest hierarchiczne – osoby zdolne, pracowite, zdrowe psychicznie, prospołeczne zajmują wyższe i kierownicze stanowiska, mniej zdolni i pracowici – stanowiska niższe i pracownicze, osoby antyspołeczne są usuwane na bok, a w skrajnych przypadkach eliminowane. We współczesnym lewackim tyglu początkowo wszystko się miesza. Walka z dyskryminacją ze względu na płeć, rasę, orientację seksualną, walka ze zbrodnią nienawiści sprowadza się szybko do solidaryzmu lewactwa, osoby normalne są konsekwentnie wykluczane z wyższych stanowisk.

Rdz 1:26  wreszcie rzekł Bóg: «Uczyńmy człowieka na Nasz obraz, podobnego Nam. Niech panuje nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym, nad bydłem, nad ziemią i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi!»

Społeczeństwo tradycyjne to odwzorowanie boskiego ładu. Szambo lewackiej tolerancji to bezbożność.

Przy 4:14-17,19 Na drogę bezbożnych nie wchodź i nie krocz drogą złych ludzi! Unikaj jej i nie wchodź na nią, odwróć się od niej i omiń ją! Bo nie zasną, dopóki nie popełnią czegoś złego, a sen ich odleci, jeżeli nie doprowadzą kogoś do upadku, bo chleb który jedzą to chleb bezeceństwa, a wino które piją to gwałt. 19 Droga bezbożnych jest jak ciemna noc, nie wiedzą na czym mogą się potknąć.

„Dopóki...nie doprowadzą kogoś do upadku”  - bezbożny pilot doprowadził 149 osób do śmiertelnego upadku.

Kiedy podczas konferencji prasowej w czwartek reporter zapytał francuskiego prokuratora z Marsylii Briece Robina jakiej religii wyznawcą był Lubitz, Robin odpowiedział, że nie wie i dodał „nie sądzę, aby to stanowiło przyczynę”.

http://www.ibtimes.com/andreas-lubitz-religion-debate-germanwings-crash-raises-questions-over-pilots-faith-1860396

Z tego co donoszą media interesował się bieganiem, lataniem, muzyką pop – ale nie było w jego życiu istotnego miejsca dla Boga.

Bezbożność społeczeństwa i bezbożność jednostki – prowadzą do katastrofy.

Ps 10:2-11 Z powodu pychy bezbożnego trapi się ubogi. Niech uwikłają się w knowaniach, które obmyślili! Bo pyszni się bezbożny zachcianką swoją, a chciwiec bluźni i znieważa Pana. Bezbożny myśli w pysze swojej: Nie będzie dochodził... Nie ma Boga. Oto całe rozumowanie jego. Zabiegi jego w każdym czasie udają się, sądy twoje nie obchodzą go i wszystkimi przeciwnikami gardzi. Mówi w sercu swoim; Nie zachwieję się, nigdy nie spotka mnie nieszczęście. Przekleństwa pełne są usta jego, także fałszu i obłudy. Pod językiem jego krzywda i nieprawość. Czatuje za węgłem zagród, skrycie zabija niewinnego a oczy jego wypatrują nieszczęśnika. Czyha w kryjówce jak lew w gęstwinie, czyha, aby porwać ubogiego. Porywa ubogiego, zarzucając sieć swoją. Schyla się, przyczaja, i wpadają w szpony jego nieszczęśliwi. Mówi w sercu swoim: Zapomniał Bóg, zakrył oblicze swoje... Nigdy nie będzie widział...

Jeśli, jak mówią niektóre źródła, dokonał konwersji na islam, to jawnie rozpoczął służbę szatanowi.

(...) źródła wskazują, że drugi pilot Airbusa w ciągu 6-miesięcznej przerwy w szkoleniu na pilota dokonał konwersji na islam i następnie na rozkaz na rozkaz radykalnych muzułmanów lub osobiście inspirowany (...) Koranem zadecydował o dokonaniu masowego mordu. Śledztwo koncentruje się na radykalnym meczecie w Bremie, w którym często przebywał. Można założyć, że tak jak Mohamed Atta przed atakiem na Nowy Jork otrzymał instrukcje ze ścisłego otoczenia meczetu.

http://speisa.com/modules/articles/index.php/item.1086/the-co-pilot-of-the-germanwings-airbus-was-a-convert-to-islam.html

Walka z hitleryzmem we współczesnej Polsce

Śmiertelni wrogowie USA i Iran prowadzą negocjacje w sprawie programu nuklearnego Iranu. W zamian za zapewnienie pokojowego charakteru programu – zadeklarowania i wprowadzenia ograniczeń technologicznych i międzynarodowej kontroli – państwa zachodnie zniosą sankcje gospodarcze. Amerykański sekretarz stanu John Kerry i irański minister spraw zagranicznych Javad Zarif wydają się być w dobrej komitywie. Ważną polityczną przesłanką jest wspólne poparcie USA i Iranu dla rządu Iraku w walce z państwem islamskim. Znamienne jest, że Michelle Obama gościła w tym roku w Białym Domu występy z okazji Norouz – rozpoczynającego się na wiosnę aryjskiego Nowego Roku. USA okazały w ten sposób szacunek dla kontynuowanej od starożytności kultury Iranu. Nawiasem mówiąc - nazwa „Norouz” przypomina o wspólnych indoeuropejskich korzeniach: No Rouz = Nowy Rok = New Year. John Kerry być może wyszedł trochę przed szereg, wspominając w wywiadzie o konieczności rozpoczęcia negocjacji z sojusznikiem Iranu – syryjskim prezydentem Baszarem al-Asadem. To istna herezja – bo do tej pory głównym aksjomatem wyznawców arabskiej wiosny było: Asad musi odejść.

Ocieplenie w relacjach USA – Iran może zapoczątkować zmianę strategicznych sojuszy na Bliskim Wschodzie i naturalnie budzi wściekłość Izraela i sunnickich państw arabskich. Premier Izraela Benjamin Netanjahu posunął się do tego, że nie zaproszony przez prezydenta Obamę, przybył do USA i w Kongresie wygłosił przemówienie krytykujące rozmowy z Iranem. Jak widać – polityka jest bardziej skomplikowana niż prostoduszny światopogląd większości polskiej inteligencji, że „wszystkim panie, Żydy rządzą”.

Okazuje się, że jeśli gdzieś rządzą – to niestety właśnie u nas. Najpierw w centrum Warszawy zbudowano za w większości państwowe fundusze Muzeum Historii Żydów, a teraz kiedy planuje się obok budowę pomnika poświęconego Polakom ratującym Żydów antypolskie środowiska żydowskie rozpoczęły zmasowane protesty.

List otwarty do Komitetu Budowy Pomnika Sprawiedliwych przy Muzeum Historii Żydów Polskich

(...) chcemy wyrazić głęboki sprzeciw wobec akcji budowy pomnika Sprawiedliwych w pobliżu Muzeum Historii Żydów Polskich. Tym bardziej boleśnie nas to dotyka, że pomysł ten wyszedł ze strony środowiska żydowskiego. (...)

Ten symbol odbiera głos tysiącom istniejących żydowskich świadectw i liczniejszym jeszcze tym, które nie zostały zapisane, ponieważ ich bohaterowie nie przeżyli, i które nie są opowieścią o Sprawiedliwych, lecz o szantażach, donosach, wykorzystaniu, wyrzuceniu, wytropieniu, ograbieniu i śmierci.

http://www.krytykapolityczna.pl/artykuly/opinie/20140327/nie-budujmy-pomnika-sprawiedliwych-obok-muzeum-historii-zydow-polskich

Nie chodzi o to, aby pomnika Polakom ratującym Żydów nie stawiać. Chodzi o to, gdzie to robić. Plac przy Muzeum Historii Żydów Polskich na Muranowie to miejsce, w którym w czasie wojny znajdowało się getto. Tu nie było Sprawiedliwych i Ratujących. Tu był głód, bieda, nędza, rozpacz, a w końcu śmierć. Tu były próby wydostania się na "aryjską" stronę. Nie zawsze udane. "Tych kilka ulic i skwerów stanowi jedyną w swoim rodzaju strefę pamięci, na której terenie powinno się przede wszystkim oddać cześć żydowskiemu cierpieniu, a nie polskiemu heroizmowi," napisali w kwietniu przedstawiciele Centrum Badań nad Zagładą Żydów.

http://www.jewish.org.pl/index.php/opinie-komentarze-mainmenu-62/5731-wojna-pomnikow.html

Wierzę, że porozumienie Zachodu z Iranem i budowa pomnika Polaków ratujących Żydów przy Muzeum Historii  Żydów w Warszawie staną się przełomem i odejściem od współczesnej kontynuacji hitleryzmu. Do tej pory jedynym przywódcą światowym, który konsekwentnie zdaje sobie sprawę z zagrożenia faszyzmem jest prezydent Rosji Władimir Władimirowicz Putin.

Nienawiść czy miłość?

W lewackim radiu RDC psycholog Santorski przedstawił ciekawą myśl. Przyczyną lęku przed czymś może być ukryta, nieuświadomiona tęsknota, fascynacja. Całe życie bał się jazdy na nartach. Jako starsza osoba został zmuszony dokonać pierwszego kroku w tym sporcie, aby towarzyszyć synom. Instruktor kazał mu ruszyć z niewysokiej, ale obfitującej w muldy góry. Poczuł paniczny strach, który w trakcie jazdy zamienił się w satysfakcję. Okazało się, że za tym właśnie cały czas tęsknił – poczuciem wolności, pędem.

Ponieważ radio jest lewackie nasunęła mi się od razu refleksja o ateistach. Czy w fanatycznym zwalczaniu Boga przez ateistów wojujących nie kryje się chorobliwa fascynacja? Większość ateistów „słabych” (nie wypowiadających się na temat istnienia lub nieistnienia Boga), agnostyków i – wstyd powiedzieć – katolików powierzchownych zachowuje dystans wobec kwestii teologicznych i szerzej – metafizycznych. Katolicy powierzchowni ogólnie ufają nauczaniu Kościoła w tych kwestiach i nie próbują osobiście intelektualnie się angażować, czy głębiej interesować. Zacietrzewienie ateistów „silnych” można porównać z zawziętością przedstawicieli frontu katechetycznego z drugiej strony, którzy chcieliby wszystkich do wszystkiego nawracać i kontrolować. W historii obie te grupy przejawiały zachowania fanatyczne i totalitarne, jednak ostatnio mieliśmy do czynienia ze zbrodniami ateistów komunistycznych. Czy lęk ateistów przed Bogiem i nienawiść do niego nie jest przejawem ukrytej, nieuświadomionej fascynacji i miłości? Może niektórzy z nich w dzieciństwie byli przykładnymi, głęboko wierzącymi katolikami, chodzili do kościoła, uczęszczali na lekcje religii? Może w jakimś momencie przeżyli moment głębokiego rozczarowania i buntu, spowodowanego kontaktem z nieprofesjonalnym, niekulturalnym, chamskim, albo nadmiernie miłym księdzem? Miłość łatwo zamienia się w nienawiść, i odwrotnie...

Domeną lewaków jest z kolei zwalczanie faszyzmu. Wykazują głęboką nienawiść do faszyzmu i oskarżają o faszyzm wszystkich swoich przeciwników, lub tych, którzy im się w jakikolwiek sposób narazili. Narodowy socjalizm – jak choćby sama nazwa wskazuje, jest ruchem lewicowym. Faszyzm i komunizm miały charakter totalitarny, klasa rządząca zapewniała społeczeństwu socjal, w zamian wymagała ślepej wierności. Oba systemy miały charakter wojenny, uznawały jedną grupę za wybraną – w pierwszym przypadku Niemców, nordyków, w drugim – klasę robotniczą, zaś inną grupę za śmiertelnego wroga – w pierwszym przypadku Żydów i rasy „niższe”, w drugim kapitalistów i imperialistów. Bliskość obu totalitaryzmów potwierdzona jest przez labilność ich aktywistów – bezproblemowe przechodzenie od jednego systemu do drugiego:

Zdaniem historyka Jana Foitzika, rządząca w dawnej NRD partia komunistyczna, Socjalistyczna Partia Jedności Niemiec (SED), w większym stopniu niż dotąd sądzono przyjmowała w swoje szeregi byłych nazistów. W 1954 roku stanowili oni 27 proc. jej członków.

O ustaleniach niemieckiego naukowca z renomowanego monachijskiego Instytutu Historii Współczesnej (IfZ) pisze w niedzielę tygodnik "Der Spiegel".

Od 1946 roku SED przyjmowała do swoich szeregów dawnych członków Narodowosocjalistycznej Niemieckiej Partii Robotników (NSDAP), a w 1947 roku uznała, że należy ich traktować "na równi" z innymi obywatelami.

Kierowana przez Adolfa Hitlera NSDAP zdobyła w 1933 roku władzę w Niemczech, stając się organizacją masową, liczącą pod koniec wojny 7,5 mln członków.

W 1954 roku, pięć lat po powstaniu NRD, rządząca partia składała się w 27 procentach z byłych członków NSDAP. Jeszcze więcej - nieco ponad 32 proc. - stanowili oni wśród pracowników administracji publicznej.

http://www.rp.pl/artykul/935943.html

Czy okazywana na każdym kroku nienawiść lewaków do faszyzmu nie jest w istocie fascynacją i zamiłowaniem?

Moja wizja Kościoła przyszłości

W kościele w Prószkowie obok tradycyjnej zainstalowano elektroniczną kropielnicę. Wierny podkłada dłoń, spada kilka kropel wody święconej, co sygnalizuje chwilowa zmiana światła z niebieskiego na czerwone. Proboszcz wyjaśnia, że rozwiązanie to zapewnia lepszą higienę. Niektórzy obawiali się, że stały zbiornik wody może zawierać zanieczyszczenia biologiczne i stać się przyczyną infekcji. Elektroniczna kropielnica wysyła też informację sms-em o wyczerpaniu się zapasu wody święconej i o ilości osób, które z niej skorzystały. Większość wiernych wykazała otwartość na innowację i przyjęła ją z zadowoleniem.

Pomysł elektronicznej kropielnicy stał się dla mnie zachętą i inspiracją do przedstawienia doraźnego szkicu własnych koncepcji unowocześnienia Kościoła.

Kościół porównałbym do staroświeckiej armii wyposażonej w masy czołgów, przestarzałych samolotów, piechoty, armii, na którą wydaje się ogromne kwoty, ale która jest kompletnie bezradna na współczesnym polu walki. Rzeczywistym odpowiednikiem tej staroświeckiej armii są rzesze źle wyszkolonego kleru, nieefektywnie wykorzystywanego, niepotrzebna biurokracja kościelna, uporczywa kontynuacja dysfunkcjonalnych aktywności. Odejście wiernych od Kościoła, które już nastąpiło w Europie Zachodniej, nieuchronnie dociera do Polski. Większość młodzieży jest skutecznie zniechęcana katechezą oraz psychiczną traumą przygotowań do pierwszej komunii i bierzmowania. Największym dramatem jest jednak brak przygotowania chrześcijan do obrony i solidarności w obronie. Byliśmy mordowani przez ateistów – np. reżim komunistyczny, jesteśmy nadal obrażani przez niektórych ateistów, współcześnie tysiące chrześcijan jest mordowanych przez islamistów w Syrii i Iraku, chrześcijanki są porywane i zamieniane w niewolnice seksualne. Islamizacja ma już mocne przyczółki w Europie. Powracając do analogii militarnej – zamieniłbym Kościół w mniejszą, ale nowoczesną i profesjonalną armię – w pełni wykorzystując nowoczesną technikę oraz psychologię i socjologię.

Elektroniczna kropielnica w małym, prowincjonalnym kościółku jest moim zdaniem psychologicznym przełomem i wielkim krokiem Kościoła w przyszłość. Zainspirowany tym przykładem przedstawię parę własnych pomysłów:

• karta identyfikacyjna katolika – aby korzystać ze zwiększającej się liczby automatycznych procedur wierny będzie identyfikować się kartą, ewentualnie dodatkowo skanem dłoni

• elektroniczny konfesjonał – wierny po dokonaniu identyfikacji zasiada w konfesjonale przed ekranem, wybiera język i rodzaj grzechu, łączy się z krajowym centrum sakramentu pokuty. Spowiedź nie jest prowadzona przez przypadkowego, często źle przygotowanego i nieuprzejmego lub wręcz gburowatego kapłana, lecz przez doświadczonego specjalistę z doskonałym przygotowaniem w zakresie psychologii. Ograniczamy koszty i czas zużywany przez kapłanów i wiernych na spowiedź – przy tradycyjnej metodzie kapłan nieraz siedzi bezczynnie w konfesjonale, albo pojawiają się kolejki wiernych. Taniej jest wstawić więcej elektronicznych konfesjonałów niż zatrudniać na pełen etat kapłanów. Odbycie elektronicznej  spowiedzi będzie odnotowywane w centralnym rejestrze i stanowić warunek skorzystania z sakramentu komunii.

• elektroniczna komunia – wierny podchodzi do automatu. Po dokonaniu identyfikacji i pozytywnej weryfikacji w centralnym rejestrze wydawany jest opłatek zabezpieczony folią. Dla uniknięcia świętokradztwa przy tym sakramencie konieczna jest jednak asysta kapłana lub pracownika ochrony, który dopilnuje natychmiastowego przyjęcia opłatka i wyrzucenia folii do odpowiedniego pojemnika. Opcjonalnie mógłby być wydawany też – po automatycznej weryfikacji wieku w centralnym rejestrze – pojemnik z niewielką ilością wina. Rozwiązanie sprawne i higieniczne.

• elektroniczny organista – większość organistów prezentuje żenujący poziom muzyczny. Należałoby zapewnić obsługę organistów tylko w wybranych świątyniach, ale powinni być to artyści poziomu Mozarta, Bacha, Beethovena. Natomiast w większości kościołów o wiele lepszy efekt przyniosłoby zainstalowanie profesjonalnego systemu audio i skorzystanie z bogatego skarbca perfekcyjnych wykonań muzyki sakralnej.

• elektroniczna msza święta – w kilku wybranych kościołach w kraju odbywają się msze transmitowane na telebimy w mniejszych lokalnych kościołach. W ten sposób wysoką jakość, profesjonalizm i uroczystą oprawę uzyskujemy nawet w małych, prowincjonalnych kościółkach. Transmitowanie mszy byłoby zaszczytem dla wybranej parafii. Uzyskujemy wyższą jakość i ograniczenie zatrudnienia. W wielu parafiach odbywa się kilka mszy niedzielnych i konieczne jest zatrudnianie większej ilości kapłanów, reprezentujących na ogół marny poziom profesjonalny. Msza elektroniczna pozwoliłaby ograniczyć koszty, zatrudnić mniejszą liczbę kapłanów, za to lepiej przygotowanych. W każdej parafii, o ile to możliwe, powinna odbywać się jednak przynajmniej jedna tradycyjna msza święta prowadzona przez kapłana.

• lepszy kontakt kapłana z wiernymi – automatyzacja procedur kościelnych powinna pozwolić kapłanowi maksymalnie wykorzystać swój czas na rzeczywisty kontakt z wiernymi. Jednym z głównych obowiązków księży byłyby godziny przeznaczone na osobiste, niezbiurokratyzowane spotkania z wiernymi – rozmowę, wysłuchanie problemów, udzielanie im porad, ewentualnie pomocy.

• przygotowanie chrześcijan do obrony – oprócz nauki psychologii i socjologii głównym tematem nauki w seminariach powinno być przeszkolenie wojskowe. Księża oprócz sztuk walki powinni opanować strzelanie, obsługę nowoczesnej broni – moździerzy, ręcznej broni przeciwpancernej i przeciwlotniczej, dział, wyrzutni rakiet, transporterów opancerzonych, czołgów. Wybrani klerycy zostaliby przeszkoleni w pilotażu helikopterów bojowych. W każdej parafii powinna zostać powołana milicja chrześcijańska, której członkowie byliby dowodzeni i szkoleni przez kapłana, odbywaliby ćwiczenia, pełnili straż. W wybranych obiektach – np. klasztorach powstałyby dobrze zabezpieczone magazyny broni gotowej do użycia przez milicję chrześcijańską.

A zaczęło się od elektronicznej kropielnicy...